تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف - 16 آذر
Montag, 7. Dezember 2009
درگیری در تجمع دانشجویان پلی تکنیک
درگیری در تجمع دانشجویان پلی تکنیک
تجمع و تریبون آزاد دانشجویان پلی تکنیک به مناسبت روز دانشجو از صبح امروز با حضور گسترده دانشجویان و با ایجاد درگیری های از سوی نیروهای غیردانشگاهی آغاز شد.به گزارش خبرنامه امیرکبیر از صبح امروز بیش از 1500 دانشجوی پلی تکنیک تجمع اعتراضی خود را در حالی آغاز کردند، که نیروهای بسیج از خارج دانشگاه با همکاری وزارت اطلاعات و مدیریت دانشگاه امیرکبیر به دانشگاه منتقل شده اند.نیروهای لباس شخصی و بسیجی غیردانشگاهی همگی کارت های زردرنگی در اختیار دارند که نیروی اتنظامی و حراست دانشگاه امیرکبیر با آنها همکاری کرده و اجازه ورود به دانشگاه دادند.همزمان از صبح امروز تعدادی از فعالین دانشجویی دانشگاه امیرکبیر ممنوع الورود شده اند. انتظامات دانشگاه امیرکبیر لیستی از فعالین دانشجویی دانشگاه امیرکبیر در اختیار دارد که بر اساس آن باید مانع از ورود این دانشجویان به دانشگاه شوند. با این وجود تعدادی از فعالین دانشجوبی پلی تکنیک توانسته اند وارد دانشگاه شده و با خیل عظیم دانشجویان همراه شوند.از صبح امروز نیروهای لباس شخصی و بسیجی سعی در تحریک دانشجویان داشته اند. ولی با این وجود تلاش کردند مراسم بزرگداشت روز دانشجو و تریبون آزاد خود را برگزار کنند. دانشجویان شعارهایی همچون "مرگ بر دیکتاتور"، "خونی که در رگ ماست هدیه به ملت ماست" و "دولت کودتا استعفا استعفا" سر دادند.از لحظاتی پیش دانشجویان دانشگاه امیرکبیر به سمت درب های دانشگاه حرکت کرده و در حال اعتراض به همکاری نیروی انتظامی با نیروهای لباس شخصی هستند.همزمان دانشجویان دانشگاه هنر در خیابان ولیعصر نیز به سمت درب های دانشگاه حرکت کرده و در حال اعتراض هستند.نیروی گارد ویژه و سپاه در تلاش برای پیوستن دانشجویان دانشگاه هنر به دانشجویان پلی تکنیک هستند.
تجمع و تریبون آزاد دانشجویان پلی تکنیک به مناسبت روز دانشجو از صبح امروز با حضور گسترده دانشجویان و با ایجاد درگیری های از سوی نیروهای غیردانشگاهی آغاز شد.به گزارش خبرنامه امیرکبیر از صبح امروز بیش از 1500 دانشجوی پلی تکنیک تجمع اعتراضی خود را در حالی آغاز کردند، که نیروهای بسیج از خارج دانشگاه با همکاری وزارت اطلاعات و مدیریت دانشگاه امیرکبیر به دانشگاه منتقل شده اند.نیروهای لباس شخصی و بسیجی غیردانشگاهی همگی کارت های زردرنگی در اختیار دارند که نیروی اتنظامی و حراست دانشگاه امیرکبیر با آنها همکاری کرده و اجازه ورود به دانشگاه دادند.همزمان از صبح امروز تعدادی از فعالین دانشجویی دانشگاه امیرکبیر ممنوع الورود شده اند. انتظامات دانشگاه امیرکبیر لیستی از فعالین دانشجویی دانشگاه امیرکبیر در اختیار دارد که بر اساس آن باید مانع از ورود این دانشجویان به دانشگاه شوند. با این وجود تعدادی از فعالین دانشجوبی پلی تکنیک توانسته اند وارد دانشگاه شده و با خیل عظیم دانشجویان همراه شوند.از صبح امروز نیروهای لباس شخصی و بسیجی سعی در تحریک دانشجویان داشته اند. ولی با این وجود تلاش کردند مراسم بزرگداشت روز دانشجو و تریبون آزاد خود را برگزار کنند. دانشجویان شعارهایی همچون "مرگ بر دیکتاتور"، "خونی که در رگ ماست هدیه به ملت ماست" و "دولت کودتا استعفا استعفا" سر دادند.از لحظاتی پیش دانشجویان دانشگاه امیرکبیر به سمت درب های دانشگاه حرکت کرده و در حال اعتراض به همکاری نیروی انتظامی با نیروهای لباس شخصی هستند.همزمان دانشجویان دانشگاه هنر در خیابان ولیعصر نیز به سمت درب های دانشگاه حرکت کرده و در حال اعتراض هستند.نیروی گارد ویژه و سپاه در تلاش برای پیوستن دانشجویان دانشگاه هنر به دانشجویان پلی تکنیک هستند.
درگیری شدید مردم با نیروهای سرکوبگر رژیم در تهران
درگیری شدید مردم با نیروهای سرکوبگر رژیم در تهران
درگیری شدید مردم با نیروهای سرکوبگر و شعار مرگ بر خامنه ای در تقاطع فخر رازی
بنابه گزارشات رسیده به فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، هزاران نفر از جونان و مردم تهران اعتراضات خود را از تقاطع فخر رازی بطرف جمهوری با شعار مرگ بر خامنه ای شروع کردند.هزاران نفر از مردم تهران حرکت اعتراضی گسترده خود را با شعار مرگ بر خامنه ای از تقاطع فخر رازی به سوی جمهوری آغاز کردند. این اعتراضات در حالی شروع شد که تعداد زیادی از نیروهای سرکوبگر آرایش گرفته و فضای سنگینی را حاکم کرده بودند ولی با شروع اعتراضات مردم نیروهای سرکوبگر ولی فقیه از هم پاشیده شدند و به سمت دیگری رانده شدند. جوانان با سنگ به حملات وحشیانه نیروهای سرکوبگر که با باتون به مردم حمله می کردند به مقابله برخواستند و آنها را فراری دادند.جمعیت به حدی زیادی است که نیروهای سرکوبگر از مسافتی شروع به شلیگ گاز اشک آور می کنند.درگیریها در حال حاضر بین جوانان و نیروهای ولی فقیه ادامه دارد و تفوق مردم ملموس است.در میدان ولی عصر اعتراضات گسترده است و درگیری شدیدی بین جوانان و نیروهای سرکوبگر روی داد. نیروهای سرکوبگر ولی فقیه با باتون به مردم حمله می کنند و آنها را آماج ضربات خود قرار می دهند . نیروهای لباس شخصی اقدام به دستگیری جوانان می کنند. تا به حال بنابه گفته شاهدان عینی در ولی عصر بیش 10 دختر و پسر دستگیر شدند. نیروهای سرکوبگر همچنین اقدام به شلیگ تیرهوایی نمودند .
درگیری شدید مردم با نیروهای سرکوبگر و شعار مرگ بر خامنه ای در تقاطع فخر رازی
بنابه گزارشات رسیده به فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، هزاران نفر از جونان و مردم تهران اعتراضات خود را از تقاطع فخر رازی بطرف جمهوری با شعار مرگ بر خامنه ای شروع کردند.هزاران نفر از مردم تهران حرکت اعتراضی گسترده خود را با شعار مرگ بر خامنه ای از تقاطع فخر رازی به سوی جمهوری آغاز کردند. این اعتراضات در حالی شروع شد که تعداد زیادی از نیروهای سرکوبگر آرایش گرفته و فضای سنگینی را حاکم کرده بودند ولی با شروع اعتراضات مردم نیروهای سرکوبگر ولی فقیه از هم پاشیده شدند و به سمت دیگری رانده شدند. جوانان با سنگ به حملات وحشیانه نیروهای سرکوبگر که با باتون به مردم حمله می کردند به مقابله برخواستند و آنها را فراری دادند.جمعیت به حدی زیادی است که نیروهای سرکوبگر از مسافتی شروع به شلیگ گاز اشک آور می کنند.درگیریها در حال حاضر بین جوانان و نیروهای ولی فقیه ادامه دارد و تفوق مردم ملموس است.در میدان ولی عصر اعتراضات گسترده است و درگیری شدیدی بین جوانان و نیروهای سرکوبگر روی داد. نیروهای سرکوبگر ولی فقیه با باتون به مردم حمله می کنند و آنها را آماج ضربات خود قرار می دهند . نیروهای لباس شخصی اقدام به دستگیری جوانان می کنند. تا به حال بنابه گفته شاهدان عینی در ولی عصر بیش 10 دختر و پسر دستگیر شدند. نیروهای سرکوبگر همچنین اقدام به شلیگ تیرهوایی نمودند .
دانشگاه تهران در محاصره نیروهای انتظامی و امنیتی
دانشگاه تهران در محاصره نیروهای انتظامی و امنیتی
گزارش خبرگزاریهای خارجی در روز دوشنبه، ۱۶ آذرماه، روز دانشجو، حاکی از محاصره دانشگاه تهران توسط «هزاران نیروی ضدشورش و سپاه پاسداران» مسلح به باتون و گاز اشکآور است. خبرنگاران این خبرگزاریها گرچه از پوشش دادن اخبار این روز منع شدهاند به نقل از «شاهدان عینی» از محاصره دانشگاه تهران توسط این نیروها خبر میدهند تا با این ترفند از مصادره راهپیمایی روز دانشجو در ایران توسط حامیان جنبش سبز و در راس آنها میرحسین موسوی و مهدی کروبی جلوگیری کنند. در حالی که برخی از مقامات انتظامی و امنیتی جمهوری اسلامی از حدود یک ماه پیش به مردم ایران در مورد برگزاری هر گونه تجمع و راهپیمایی در اعتراض به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری هشدار داده بودند، اولین عکسهای رسیده از تهران حاکی از مسدود بودن در بزرگ دانشگاه تهران در خیابان انقلاب و به صف شدن نیروهای انتظامی و ضدشورش در برابر این در است. به گفته خبرگزاری آسوشیتدپرس، نیروهای پلیس با کنترل کارت دانشجویی تمام افرادی که قصد ورود به دانشگاه تهران را دارند سعی میکنند مانع از ورود افراد غیردانشجو و پیوستن آنها به دانشجویان در داخل دانشگاه تهران شوند. خبرگزاری رویترز نیز از تجمع «دهها لباس شخصی موتورسوار» در میدان تجریش تهران خبر میدهد و میگوید هر لحظه به تعداد این افراد افزوده میشود.
Sonntag, 6. Dezember 2009
يه جبهه ملی ايران ـ تهران
بيانيه جبهه ملی ايران ـ تهرانشانزده آذر ١٣٣٢ و شانزده آذر ١٣٨٨
در ٢٨ مرداد سي و دو حكومت ملي دكتر محمد مصدق با كودتاي بيگانگان و عوامل داخلي شان سقوط كرد. دانشجويان ايران كه در مبارزات نهضت ملي پيشتاز مبارزات ملت بودند در كنار اصناف، بازاريان و ديگر گروههاي اجتماعي در نهضت مقاومت ملي براي مقابله با حكومت كودتا گرد آمدند. حكومت شاه براي خاموش كردن مردم محاكمه دكتر مصدق را آغاز كرد. با شروع محاكمه دانشجويان نخستين گروه بودند كه بانگ اعتراض خويش را به گوش جهانيان رساندند. كودتاچيان خشمگين فرمان سركوب بيرحمانه دادند و در روز شانزدهم آذز ١٣٣٢ سه دانشجوي دانشكده فني دانشگاه تهران قندچي، بزرگ نيا و شريعت رضوي در محوطه دانشكده بر اثر رگبار مسلسل ها به شهادت رسيدند و از آن روز شانزدهم آذر روز دانشجو ناميده شد.
در دوره بيست و پنج ساله استبداد محمد رضا شاهي دانشجويان دانشگاه در ايران همه ساله ياد شهداي شانزده آذر را گرامي مي داشتند و فرياد ضد ديكتاتوري سر مي دادند. پس از انقلاب به كژراهه رفته 22 بهمن 57 و استقرار حكومت ايدئولوژيك در ايران آزادي ملت ايران تحقق نيافت و دانشجويان باز هم روز دانشجو را بهانه اي براي بيان نظريات و خواسته هاي آزاديخواهانه خود قرار دادند و در اين سي سال دانشجويان پيوسته فعالان راه آزادي بوده اند. ولي امسال حاكميت به سركوب پيشگيرانه دانشجويان اقدام كرده است. از 22 خرداد 88 كه روز انتخاب رئيس جمهور بود تا كنون صدها دانشجو بازداشت و مورد انواع شكنجه هاي جسمي و رواني قرار گرفته اند. تعداد زيادي به بهانه هاي مختلف از ادامه تحصيل محروم مانده اند دهها نفر در دادگاههاي انقلاب به حبس هاي بلند مدت و كوتاه مدت محكوم شده اند كه نمونه آنها پيمان عارف دانشجوي كارشناسي ارشد و سلمان سيما مي باشند كه در شرايط بسيار سختي در زندان انفرادي نگاهداشته مي شوند دانشجويان بازداشت شده پس از انتخابات بسيارند و در روزهاي اخير كه به شانزده آذر 88 نزديك مي شويم موج ديگري از بازداشت دانشجويان سراسر كشور را در بر گرفته است، از اهواز تا تبريز و از مشهد تا زاهدان و كرمانشاه و تهران و سنندج همه جا با يورش به خانه دانشجويان آنان را براي كار نكرده كه همان سركوب پيشگرانه است به بند مي كشند. حاكميت نگران است كه در شانزده آذر 1388 اجتماعات وسيع دانشجويي تشكيل شود و ازاينرو هر اجتماع چند نفره دانشجويان و يا دانشجوياني كه چهره هاي شناخته شده اي در دانشگاه ها هستند بازداشت مي شوند 16 آذر 32 و 16 آذر 88 وجوه اشتراك بسيار دارند در سال 32 مبارزه با استبداد بر آمده از كودتاي ننگين 28 مرداد بود و در سال 88 مبارزه با استبداد مذهب سالاراني كه حكومتي پادگاني بپا داشته اند شانزده آذر حلقه پيوند همه دانشجويانيست كه به آزادي مي انديشند. تجربه جنبش اخير انتخاباتي كه براي آزادي انتخابات بود نشان داد كه اگر همه با هم باشند حركت به سوي آزادي و دمكراسي امكانپذير مي شود آزادي خواسته ايست كه همه دانشجويان آنرا طلب مي كنند.
اميد است كه 16 آذر امسال پيوند دانشجويان را با هر انديشه اي مستحكم تر سازد.
تهران – جبهه ملي ايران
11/9/88
Mittwoch, 2. Dezember 2009
Mittwoch, 11. November 2009
جایگاه ملت ایران در مبارزات سیاسی کنونی - هوشنگ کردستانی
هوشنگ کردستانی
جبهه ملی خارج از کشور
جایگاه ملت ایران در مبارزات سیاسی کنونی
چند ماهی از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری اسلامی می گذرد. انتخاباتی که اعلام نتیجه آن، آغاز جنبش و حرکت مردمیِ بی سابقه ای شد که نه تنها ایران را تکان داد، بلکه افکار عمومی دنیا را نیز شگفت زده کرد.
پیرامون نتیجه انتخابات و رویدادهای خونبار پس از آن، بسیار گفته و نوشته شده است. اکنون با گذشت زمان فرصتی پدید آمده است که به بررسی واقع بینانه تر و به دور از هیجان پیرامون این رویداد مهم تاریخی بپردازیم.
از چند ماه مانده به برگزاری انتخابات که نامزدهای آن همگی برگزیده شورای نگهبان بودند تا کنون که جنبش مردمی همچنان حضور پویا و پرتوان خود را در صفحه سیاسی ایران نشان می دهد چند عامل مهم، تأثیرگذار بوده اند که به طور فشرده به نقش مثبت و منفی آن ها اشاره می کنیم.
نخست، حضور میلیونی مردم از جان گذشته به ویژه جوانان دلیر و بانوان شیردل در صفحه مبارزه سیاسی است که برای رسیدن به آزادی و استقرارحاکمیت ملی و پایان بخشیدن به بساط استبداد مذهبی دلاوارنه به پا خاسته اند.
دوم، کار بدستان جمهوری اسلامی هستند که اهرم های قدرت اجرایی را در دست دارند و حاضرند برای حفظ آن مردم آزادیخواه ایران را به خاک و خون بکشانند.
سوم، اپوزیسیون درون حاکمیت اسلامی است که اصلاح طلب نامیده می شود. سردمداران این جناح کسانی هستند که در 30 سال گذشته مصدر کارهای مهم اجرایی بوده و اکنون در اثر رقابت های درون حاکمیت از حوزه قدرت به دور افتاده اند. اینان تلاش می کنند از حضور مردم در صحنه مبارزه به سود خود استفاده نموده تا شاید قدرت از دست رفته را بار دیگر به دست آورند. مبارزه بی امان کسب قدرت در میان سردمداران دو جناح حاکمیت تا آنجا پیش رفته است که به امکان زیاد سرانجام به حذف یکی و به سود دیگری تمام خواهد شد.
آنچه در این میان برای سران هر دو جناح مطرح نبوده و نیست، برچیده شدن بساط استبداد مذهبی و تحقق آزادی و استقرار حاکمیت ملی است. آنها در هر زمینه که با هم اختلاف و رقابت داشته باشند در حفظ نظام اسلامی با همدیگر هم رأی و هم عقیده هستند. در حقیقت مبارزه بی امان کسب قدرت این دو گروه یا دو مافیا برای رسیدن به قدرت و سوءاستفاده های کلان مالی پس از آن است.
چهارم، دخالت های پنهان و آشکار سیاسی و تبلیغاتی دولت های قدرتمند غربی، روسیه و چین است که می کوشند در راستای منافع اقتصادی و سیاسی خود از یکی از جناح های درون حاکمیت حمایت کنند.
علاقمندی دولت آمریکا و کشورهای بزرگ اروپایی نه در جهت برچیده شدن جمهوری اسلامی - که برخی از هموطنان خوش باور سال هاست در انتظار وقوع آن هستند- بلکه جابجایی افراد در رأس قدرت اجرایی است. آنها هنوز هم به این امکان جابجایی امیدوار می باشند. از این رو، می کوشند حضور میلیونی مردم آزادیخواه ایران را در جهت حمایت از نامزدهای اصلاح طلب وانمود نمایند. دولت های چین و روسیه نیز، بخاطر منافع اقتصادی وسیاسی از جناح حاکم در جمهوری اسلامی پشتیبانی می کنند. آنها چه بسا انتظار داشته باشند در بازی با برگ جمهوری اسلامی در داد و ستدهای سیاسی خود از آمریکا و اروپا امتیاز بگیرند.
واقعیت این است که شرایط امروز در ایران به گونه ایست که جامعه به دو گروه متخاصم و رو در روی هم تقسیم شده است. یکی گروه شامل سرداران و سران رانت خوار پاسداران و بسیجی ها می شود که به منابع کلان مالی دست یافته اند و ادامه چپاول خود را در بقای جمهوری اسلامی می دانند. از این رو حافظ و پشتیبان آنند. و دوم پاسداران ، بسیجـی هـا، لــباس شخصی ها، مزدوران و عوامل امنیتی هستند که به دلیل برخورداری از حقوق و مزایا ی فوق تصور در جامعه فقرزده ایران حامی و پشتیبان نظامند. و سرانجام مردم کم درآمد و آلونک نشین های دور شهرها و مردم دهات و روستاها که به دلیل کمک های مالی ناچیزی که دریافت می دارند خواهان تغییر وضع موجود نیستند. اینان و گروهی از کارمندان بی تخصص و کم درآمد دولت کسانی هستند که به دلیل ترس یا نیاز مالی به احمدی نژاد رأی داده اند. اما اکثریت بزرگی که در انتخابات شرکت کرده و به احمدی نژاد رأی نداده اند،را نمی توان جزو طرفداران نظام دانست. این ادعای علی خامنه ای که می گوید 84 درصد واجدین شرایط که در انتخابات شرکت کردند نظام اسلامی را تأیید می کنند، به دلایل متعدد، ادعایی است نادرست وغیر قابل قبول است.
درصد بالایی از آرای داده شده به مهدی کروبی به ویژه میرحسین موسوی را نمی توان متعلق به هواداران نظام دانست. چرا؟ زیرا با شعارهائی که هم اکنون در تمام راهپیمائیها و تظاهرات میلیونی مردم ایران مشاهده میشود اصل نظام زیر سئوال رفته و مخالفت مردم با ولایت فقیه در برگزاری تظاهرات خودنمائی میکند و بهمین دلیل میتوان گفت شرکت غالب مردم در انتخابات و دادن رأی به نامزدهای دیگر صرفا یک عمل تاکتیکی بوده است نه اعتقادی .
لازم به یادآوری است که هواداران هر دو جناح حاکمیت، مردم را به شرکت در انتخابات تشویق می کردند چون می توانستند آنرا در جهت مشروعیت بخشیدن به نظام اسلامی به حساب بیاورند. این همان چیزی است که سازمانها، شخصیت های سیاسی و روشنفکران تحریم کننده انتخابات نسبت به آن هشدار می دادند. تحریم کنندگان استدلال می کردند که برنده انتخابات الزاماً کسی نیست که بیشترین رأی را خواهد آورد بلکه کسی است که از پیش تعیین شده است. به باور آنها حضور یا عدم حضور مردم تأثیری در نتیجه انتخـابـات نداشت و تنها دست آویزی می شـد کــه حاکمیت ادعا کند «نظام» مورد قبول و پذیرش اکثریت مردم ایران است. حتی اصلاح طلبان هم استقبال مردم از انتخابات را به دلیل حمایت پشتیبانی از نامزدهای خود به حساب آورند.
به طور منطقی نمی توان درصد رسمی اعلام شده در مورد شمار شرکت کنندگان در انتخابات را باور داشت. اگر در شمارش آراء تقلب شده است از کجا که در آمار شرکت کنندگان دست برده نشده باشد.
حتی اگر آمار اعلام شده توسط وزارت کشور را درست فرض کنیم باید بپذیریم کسانی که در انتخابات شرکت نکردند بعلاوه درصد بالایی که تحت تأثیر تبلیغات برای نخستین بار در انتخابات شرکت نمودند و به نامزدهای اصلاح طلب رأی دادند کسانی هستند که جمهوری اسلامی را در کلیت آن رد می کنند که رقمی است قابل توجه آزادیخواهان، روشنفکران، سیاسیون و رسانه های خبری ایرانی خارج از کشور.
تبلیغاتی که در چند ماه پیش از انتخابات از سوی رسانه های خبری ایرانی و فارسی زبان بیگانه در جهت تشویق مردم به شرکت در انتخابات و رأی دادن به نامزد اصلاح طلبان شد در 30 سال گذشته بیسابقه بوده. چنانچه تنها یک دهم این تبلیغات در گذشته از نیروهای ملی آزادیخواه می شد شاید سرنوشت امروز مردم ایران غیر از این می بود که هست. گذشته بر نمی گردد، از هم اکنون باید با خواستهای بخش بزرگی از جامعه که شعار آزادی و مردم سالاری سر داده و برای تحقق آن تا پای جان ایستاده اند هم صدا و همراه شد.
این استدلال که برای تغییر در جمهوری اسلامی به دلیل قدرتمند بودن و بیدادگری های سردمداران اسلامی راهی جز حرکت گام به گام و حمایت از اصلاح طلبان نیست به دلایلی استدلال درستی نیست. اگر از پیشینه سیاسی اصلاح طلبان و پرونده اقداماتشان در دورانی که در رأس قدرت بوده اند هم صرفنظر نماییم به گواهی تاریخ مبارزات آزادیخواهانه ملت ها و مردم خودمان نمی تواند استدلال درستی بوده باشد.
در انقلاب مشروطیت کسانی همچون جمال الدین اسدآبادی،,ودیگران برکناری استبداد و رسیدن به آزادی و استقرار نظام مردمی را با حضور و حمایت روحانیت و از مسیر گام به گام متصور می دانستند ولی بودند دیگر رهبرانی که به پیروی از خواست مردم و نیاز زمان دست یابی به نظام مشروطه را نه در حرکت گام به گام بلکه در حرکتی قاطع و سرنوشت ساز عملی می دیدند. این رهبران سرانجام با تکیه بر پشتیبانی مردم موفق به برپایی نظام مشروطه شدند. مخالفت ها و تهدید به عملیات نظامی خونین در ضدیت به استقرار نظام مشروطه هم ره به جایی نبرد.
در دوران نهضت ملی شدن صنعت نفت نیز بودند سیاستمدارانی که تنها راه رسیدن به منافع ایران از درآمد نفت را در کنار آمدن با مقام های شرکت نفت ایران و انگلیس و ازدیاد سهم ایران تا حد 50 درصد می دانستند. از آنجا که این راهکار عملاً نشان داده بود که تأمین کننده منافع ایران و خواست مردم نیست، مصدق اقدام به ملی کردن صنعت نفت نمود. تهدیدهای سیاسی و نظامی دولت فخیمه انگلیس نیز در برابر اراده قاطع ملت و یک رهبری واقع بینانه مؤثر واقع نشد.
در مبارزات آزادیخواهانه سایر ملت ها از جمله اندونزی، بودند رهبرانی که پیشرفت های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشورشان را در همکاری با استثمارگران هلندی می دانستند و واکنش تلافی جویانه نظامی هلند باعث ترس و وحشت آنها بود. احمد سوکارنو اما، بدون ترس از قدرت نظامی استعمارگران با شعار تنها «استقلال» با حمایت و پشتیبانی مردم اندونزی موفق به کسب استقلال آن کشور شد. احمد سوکارنو افزون بر آنچه موفق به کسب استقلال اندونزی گردید، به اتفاق مارشال تیتو رئیس جمهور یوگسلاوی و جواهر لعل نهرو نخست وزیر هند سازمان کشورهای غیرمتعهد جهان «نیروی سوم» را بنیان نهادند که اکنون وزنه سیاسی بسیار مهمی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد است.
نخستین کنفرانس کشورهای غیرمتعهد سال 1954 در شهر باندوک اندونزی برگزار شد که با استقبال سران کشورهای جهان سوم روبرو گردید و چوئن لای نخست وزیر چین و ناصر رئیس جمهور مصر در آن شرکت داشتند.
اندونزی امروز پرجمعیت ترین و قدرتمند ترین کشور مسلمان جهان می باشد.
در هندوستان دوران استعمار انگلستان هم بسیاری از رهبران سازمان کنگره از جمـله موتی نهرو، پدر جواهر لعل نهرو طرفدار همکاری با دولت استعمارگر و رسیدن گام به گام تحت الحمایگی و نه استقلال بودند. آنها با پیروی از همین تز در انتخابات ایالتی و شهری شرکت کردند و پیروزی های زیادی هم بدست آوردند. ولی هیچ یک از این پیروزی ها منجر به استقلال سیاسی مردم هند نشد. رهبرانی چون گاندی، ابوالکلام آزاد و جواهر نهرو با درک این واقعیت که دوران استعمار کهن به سر رسیده است با بسیج نیروهای مردم سرانجام استعمارگران را ناگزیر به پذیرش استقلال هندوستان کردند. اکنون وظیفه آزادیخواهان و روشنفکران ما این است که با درک این واقعیت که دوران استبداد به سرآمده و نظام های استبدادی در اثر اراده ملت ها یا سرنگون شده یا در حال سرنگون شدن هستند و نیز این واقعیت که چراغ عمر نظام استبداد مذهبی در ایران رو به خاموشی است، از خواست مردم که رسیدن به آزادی و برپایی نظامی مردم سالار است، حمایت کنند و آنان را در این مبارزه سرنوشت ساز تاریخی به هر شکل ممکن یاری دهند و اطمینان داشته باشند که اگر رهبران مشروطیت از واکنش نظامی استبداد پادشاهی و تهدیدهای نظامی روسیه تزاری می هراسیدند ملت ایران به مشروطیت دست نمی یافت .. اگر مصدق از تهدیدهای امپراطوری قدرتمند انگلستان می هراسید ملی کردن صنعت نفت امری محال بود. اگر سوکارنو از واکنش نظامی هلند وحشت می کرد، اندونزی به استقلال نمی رسید و سرانجام اینکه هندوستان استقلال نمی یافت ، تا در سایه آزادی و مردم سالاری بخت آنرا داشته باشد که یکی از قدرت های بزرگ آینده جهان باشد.
جبهه ملی خارج از کشور
جایگاه ملت ایران در مبارزات سیاسی کنونی
چند ماهی از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری اسلامی می گذرد. انتخاباتی که اعلام نتیجه آن، آغاز جنبش و حرکت مردمیِ بی سابقه ای شد که نه تنها ایران را تکان داد، بلکه افکار عمومی دنیا را نیز شگفت زده کرد.
پیرامون نتیجه انتخابات و رویدادهای خونبار پس از آن، بسیار گفته و نوشته شده است. اکنون با گذشت زمان فرصتی پدید آمده است که به بررسی واقع بینانه تر و به دور از هیجان پیرامون این رویداد مهم تاریخی بپردازیم.
از چند ماه مانده به برگزاری انتخابات که نامزدهای آن همگی برگزیده شورای نگهبان بودند تا کنون که جنبش مردمی همچنان حضور پویا و پرتوان خود را در صفحه سیاسی ایران نشان می دهد چند عامل مهم، تأثیرگذار بوده اند که به طور فشرده به نقش مثبت و منفی آن ها اشاره می کنیم.
نخست، حضور میلیونی مردم از جان گذشته به ویژه جوانان دلیر و بانوان شیردل در صفحه مبارزه سیاسی است که برای رسیدن به آزادی و استقرارحاکمیت ملی و پایان بخشیدن به بساط استبداد مذهبی دلاوارنه به پا خاسته اند.
دوم، کار بدستان جمهوری اسلامی هستند که اهرم های قدرت اجرایی را در دست دارند و حاضرند برای حفظ آن مردم آزادیخواه ایران را به خاک و خون بکشانند.
سوم، اپوزیسیون درون حاکمیت اسلامی است که اصلاح طلب نامیده می شود. سردمداران این جناح کسانی هستند که در 30 سال گذشته مصدر کارهای مهم اجرایی بوده و اکنون در اثر رقابت های درون حاکمیت از حوزه قدرت به دور افتاده اند. اینان تلاش می کنند از حضور مردم در صحنه مبارزه به سود خود استفاده نموده تا شاید قدرت از دست رفته را بار دیگر به دست آورند. مبارزه بی امان کسب قدرت در میان سردمداران دو جناح حاکمیت تا آنجا پیش رفته است که به امکان زیاد سرانجام به حذف یکی و به سود دیگری تمام خواهد شد.
آنچه در این میان برای سران هر دو جناح مطرح نبوده و نیست، برچیده شدن بساط استبداد مذهبی و تحقق آزادی و استقرار حاکمیت ملی است. آنها در هر زمینه که با هم اختلاف و رقابت داشته باشند در حفظ نظام اسلامی با همدیگر هم رأی و هم عقیده هستند. در حقیقت مبارزه بی امان کسب قدرت این دو گروه یا دو مافیا برای رسیدن به قدرت و سوءاستفاده های کلان مالی پس از آن است.
چهارم، دخالت های پنهان و آشکار سیاسی و تبلیغاتی دولت های قدرتمند غربی، روسیه و چین است که می کوشند در راستای منافع اقتصادی و سیاسی خود از یکی از جناح های درون حاکمیت حمایت کنند.
علاقمندی دولت آمریکا و کشورهای بزرگ اروپایی نه در جهت برچیده شدن جمهوری اسلامی - که برخی از هموطنان خوش باور سال هاست در انتظار وقوع آن هستند- بلکه جابجایی افراد در رأس قدرت اجرایی است. آنها هنوز هم به این امکان جابجایی امیدوار می باشند. از این رو، می کوشند حضور میلیونی مردم آزادیخواه ایران را در جهت حمایت از نامزدهای اصلاح طلب وانمود نمایند. دولت های چین و روسیه نیز، بخاطر منافع اقتصادی وسیاسی از جناح حاکم در جمهوری اسلامی پشتیبانی می کنند. آنها چه بسا انتظار داشته باشند در بازی با برگ جمهوری اسلامی در داد و ستدهای سیاسی خود از آمریکا و اروپا امتیاز بگیرند.
واقعیت این است که شرایط امروز در ایران به گونه ایست که جامعه به دو گروه متخاصم و رو در روی هم تقسیم شده است. یکی گروه شامل سرداران و سران رانت خوار پاسداران و بسیجی ها می شود که به منابع کلان مالی دست یافته اند و ادامه چپاول خود را در بقای جمهوری اسلامی می دانند. از این رو حافظ و پشتیبان آنند. و دوم پاسداران ، بسیجـی هـا، لــباس شخصی ها، مزدوران و عوامل امنیتی هستند که به دلیل برخورداری از حقوق و مزایا ی فوق تصور در جامعه فقرزده ایران حامی و پشتیبان نظامند. و سرانجام مردم کم درآمد و آلونک نشین های دور شهرها و مردم دهات و روستاها که به دلیل کمک های مالی ناچیزی که دریافت می دارند خواهان تغییر وضع موجود نیستند. اینان و گروهی از کارمندان بی تخصص و کم درآمد دولت کسانی هستند که به دلیل ترس یا نیاز مالی به احمدی نژاد رأی داده اند. اما اکثریت بزرگی که در انتخابات شرکت کرده و به احمدی نژاد رأی نداده اند،را نمی توان جزو طرفداران نظام دانست. این ادعای علی خامنه ای که می گوید 84 درصد واجدین شرایط که در انتخابات شرکت کردند نظام اسلامی را تأیید می کنند، به دلایل متعدد، ادعایی است نادرست وغیر قابل قبول است.
درصد بالایی از آرای داده شده به مهدی کروبی به ویژه میرحسین موسوی را نمی توان متعلق به هواداران نظام دانست. چرا؟ زیرا با شعارهائی که هم اکنون در تمام راهپیمائیها و تظاهرات میلیونی مردم ایران مشاهده میشود اصل نظام زیر سئوال رفته و مخالفت مردم با ولایت فقیه در برگزاری تظاهرات خودنمائی میکند و بهمین دلیل میتوان گفت شرکت غالب مردم در انتخابات و دادن رأی به نامزدهای دیگر صرفا یک عمل تاکتیکی بوده است نه اعتقادی .
لازم به یادآوری است که هواداران هر دو جناح حاکمیت، مردم را به شرکت در انتخابات تشویق می کردند چون می توانستند آنرا در جهت مشروعیت بخشیدن به نظام اسلامی به حساب بیاورند. این همان چیزی است که سازمانها، شخصیت های سیاسی و روشنفکران تحریم کننده انتخابات نسبت به آن هشدار می دادند. تحریم کنندگان استدلال می کردند که برنده انتخابات الزاماً کسی نیست که بیشترین رأی را خواهد آورد بلکه کسی است که از پیش تعیین شده است. به باور آنها حضور یا عدم حضور مردم تأثیری در نتیجه انتخـابـات نداشت و تنها دست آویزی می شـد کــه حاکمیت ادعا کند «نظام» مورد قبول و پذیرش اکثریت مردم ایران است. حتی اصلاح طلبان هم استقبال مردم از انتخابات را به دلیل حمایت پشتیبانی از نامزدهای خود به حساب آورند.
به طور منطقی نمی توان درصد رسمی اعلام شده در مورد شمار شرکت کنندگان در انتخابات را باور داشت. اگر در شمارش آراء تقلب شده است از کجا که در آمار شرکت کنندگان دست برده نشده باشد.
حتی اگر آمار اعلام شده توسط وزارت کشور را درست فرض کنیم باید بپذیریم کسانی که در انتخابات شرکت نکردند بعلاوه درصد بالایی که تحت تأثیر تبلیغات برای نخستین بار در انتخابات شرکت نمودند و به نامزدهای اصلاح طلب رأی دادند کسانی هستند که جمهوری اسلامی را در کلیت آن رد می کنند که رقمی است قابل توجه آزادیخواهان، روشنفکران، سیاسیون و رسانه های خبری ایرانی خارج از کشور.
تبلیغاتی که در چند ماه پیش از انتخابات از سوی رسانه های خبری ایرانی و فارسی زبان بیگانه در جهت تشویق مردم به شرکت در انتخابات و رأی دادن به نامزد اصلاح طلبان شد در 30 سال گذشته بیسابقه بوده. چنانچه تنها یک دهم این تبلیغات در گذشته از نیروهای ملی آزادیخواه می شد شاید سرنوشت امروز مردم ایران غیر از این می بود که هست. گذشته بر نمی گردد، از هم اکنون باید با خواستهای بخش بزرگی از جامعه که شعار آزادی و مردم سالاری سر داده و برای تحقق آن تا پای جان ایستاده اند هم صدا و همراه شد.
این استدلال که برای تغییر در جمهوری اسلامی به دلیل قدرتمند بودن و بیدادگری های سردمداران اسلامی راهی جز حرکت گام به گام و حمایت از اصلاح طلبان نیست به دلایلی استدلال درستی نیست. اگر از پیشینه سیاسی اصلاح طلبان و پرونده اقداماتشان در دورانی که در رأس قدرت بوده اند هم صرفنظر نماییم به گواهی تاریخ مبارزات آزادیخواهانه ملت ها و مردم خودمان نمی تواند استدلال درستی بوده باشد.
در انقلاب مشروطیت کسانی همچون جمال الدین اسدآبادی،,ودیگران برکناری استبداد و رسیدن به آزادی و استقرار نظام مردمی را با حضور و حمایت روحانیت و از مسیر گام به گام متصور می دانستند ولی بودند دیگر رهبرانی که به پیروی از خواست مردم و نیاز زمان دست یابی به نظام مشروطه را نه در حرکت گام به گام بلکه در حرکتی قاطع و سرنوشت ساز عملی می دیدند. این رهبران سرانجام با تکیه بر پشتیبانی مردم موفق به برپایی نظام مشروطه شدند. مخالفت ها و تهدید به عملیات نظامی خونین در ضدیت به استقرار نظام مشروطه هم ره به جایی نبرد.
در دوران نهضت ملی شدن صنعت نفت نیز بودند سیاستمدارانی که تنها راه رسیدن به منافع ایران از درآمد نفت را در کنار آمدن با مقام های شرکت نفت ایران و انگلیس و ازدیاد سهم ایران تا حد 50 درصد می دانستند. از آنجا که این راهکار عملاً نشان داده بود که تأمین کننده منافع ایران و خواست مردم نیست، مصدق اقدام به ملی کردن صنعت نفت نمود. تهدیدهای سیاسی و نظامی دولت فخیمه انگلیس نیز در برابر اراده قاطع ملت و یک رهبری واقع بینانه مؤثر واقع نشد.
در مبارزات آزادیخواهانه سایر ملت ها از جمله اندونزی، بودند رهبرانی که پیشرفت های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشورشان را در همکاری با استثمارگران هلندی می دانستند و واکنش تلافی جویانه نظامی هلند باعث ترس و وحشت آنها بود. احمد سوکارنو اما، بدون ترس از قدرت نظامی استعمارگران با شعار تنها «استقلال» با حمایت و پشتیبانی مردم اندونزی موفق به کسب استقلال آن کشور شد. احمد سوکارنو افزون بر آنچه موفق به کسب استقلال اندونزی گردید، به اتفاق مارشال تیتو رئیس جمهور یوگسلاوی و جواهر لعل نهرو نخست وزیر هند سازمان کشورهای غیرمتعهد جهان «نیروی سوم» را بنیان نهادند که اکنون وزنه سیاسی بسیار مهمی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد است.
نخستین کنفرانس کشورهای غیرمتعهد سال 1954 در شهر باندوک اندونزی برگزار شد که با استقبال سران کشورهای جهان سوم روبرو گردید و چوئن لای نخست وزیر چین و ناصر رئیس جمهور مصر در آن شرکت داشتند.
اندونزی امروز پرجمعیت ترین و قدرتمند ترین کشور مسلمان جهان می باشد.
در هندوستان دوران استعمار انگلستان هم بسیاری از رهبران سازمان کنگره از جمـله موتی نهرو، پدر جواهر لعل نهرو طرفدار همکاری با دولت استعمارگر و رسیدن گام به گام تحت الحمایگی و نه استقلال بودند. آنها با پیروی از همین تز در انتخابات ایالتی و شهری شرکت کردند و پیروزی های زیادی هم بدست آوردند. ولی هیچ یک از این پیروزی ها منجر به استقلال سیاسی مردم هند نشد. رهبرانی چون گاندی، ابوالکلام آزاد و جواهر نهرو با درک این واقعیت که دوران استعمار کهن به سر رسیده است با بسیج نیروهای مردم سرانجام استعمارگران را ناگزیر به پذیرش استقلال هندوستان کردند. اکنون وظیفه آزادیخواهان و روشنفکران ما این است که با درک این واقعیت که دوران استبداد به سرآمده و نظام های استبدادی در اثر اراده ملت ها یا سرنگون شده یا در حال سرنگون شدن هستند و نیز این واقعیت که چراغ عمر نظام استبداد مذهبی در ایران رو به خاموشی است، از خواست مردم که رسیدن به آزادی و برپایی نظامی مردم سالار است، حمایت کنند و آنان را در این مبارزه سرنوشت ساز تاریخی به هر شکل ممکن یاری دهند و اطمینان داشته باشند که اگر رهبران مشروطیت از واکنش نظامی استبداد پادشاهی و تهدیدهای نظامی روسیه تزاری می هراسیدند ملت ایران به مشروطیت دست نمی یافت .. اگر مصدق از تهدیدهای امپراطوری قدرتمند انگلستان می هراسید ملی کردن صنعت نفت امری محال بود. اگر سوکارنو از واکنش نظامی هلند وحشت می کرد، اندونزی به استقلال نمی رسید و سرانجام اینکه هندوستان استقلال نمی یافت ، تا در سایه آزادی و مردم سالاری بخت آنرا داشته باشد که یکی از قدرت های بزرگ آینده جهان باشد.
Freitag, 6. November 2009
Mittwoch, 4. November 2009
بیانیه 5 سازمان ملی بمناسبت 13 آبان
سیزده آبان
فرصتی برای تبدیل و تغییر تعارض موجود به تفاهم سازنده
ملت ایران از یکصد سال پیش تا کنون برای دستیابی به آزادی همواره در مبارزه و تلاش پیگیر علیه استبداد داخلی و استیلای خارجی بوده است. فرآیندی که ترجمان خارجی آن در انقلاب مشروطیت، نهضت ملی کردن صنعت نفت و انقلاب 1357، پدیدار گردید، بی شک به عنوان نقاط عطف در تاریخ سیاسی-اجتماعی ایران بشمار رفته است. با آنکه رویدادهای یاد شده هر بار به دلایلی با نافرجامی های غیرمنتظره روبرو شدند، ولی همواره الهام بخش نسل های آینده برای پیگیری تلاش ملی در راستای تحقق آزادی های بنیادین در پرتو ارزشهای بشری و ملی بوده است. بویژه امروزه که حقوق بشر و آزادیهای بنیادین بعنوان ارزشهای جهانشمول مندرج در منشور ملل متحد و اسناد الحاقی آن بر تمامی عرصه های تعاملات جوامع بشری، اعم از داخلی و بین المللی، سایه افکنده و دولتها نسبت به رعایت و اجرای آنها، از جمله آزادی های عقیده، بیان، انتخابات، حزبهای سیاسی، گردهمایی ها و رسانه ها متعهد شده اند. آنها که این قانونهای و تعهدات بین المللی و حقوق بشری را نقض می کنند، نه تنها در برابر ملت خود مسئول هستند، بلکه به سبب نقض تعهدات بین المللی در برابر نهادهای بین المللی مربوط نیز باید پاسخگو باشند.
بدیهی است مردم ایران از اثرات و پیامدهای آزادیهای بنیادین و جهان شمول مذکور غافل نبوده و سرسختانه خواستار رعایت و اجرای درست آنها از سوی دولت های وقت بوده اند و در برابر عدم رعایت و نادیده انگاشتن تکالیف مزبور و نقض فاحش آنها که همواره سرزنش ها و محکومیت های پی در پی نهادهای بین المللی مربوطه را در پی داشته است، با هر روش متناسب با شرایط روز، اعتراض و ناخرسندی خود را در این باره ابراز کرده اند. بویژه در شرایط کنونی، جامعه ایران به دلیل سوء مدیریت حکومت وقت و ناتوانی در اداره کشور با نارسایی ها و نابسامانی های زیادی در عرصه های گوناگون امور داخلی و خارجی و از دست رفتن فرصت های پیش آمده، روبرو بوده است. تغییر وضع کنونی از سوی آگاهان و نیک اندیشان جامعه برای برون رفت از شرایط ناهنجار روز امری ضروری تشخیص داده شد و فعالان سیاسی و اجتماعی بر آن شدند تا از راه مشارکت در انتخاباتی آزاد و سالم به این مقصود دست یابند. با وجود اینکه اکثریت مردم ایران بطور اصولی نسبت به رویه و برخورد گزینشی شورای نگهبان بدگمان بوده اند و به تامین آزادی و سلامت انتخابات بشدت تردید داشته اند، با تمام شک و شبهه ها بر آن شدند تا با حضور گسترده خود در انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری به این ضرورت و نیاز سیاسی-اجتماعی کشور و تغییر اساسی وضع موجود پاسخ دهند. به همین جهت، پیام تغییر در جریان مبارزات انتخاباتی اخیر بازتاب گسترده و استقبال همگانی را در پی داشت و شواهد و نشانه های وقت همه حاکی از دستیابی به این خواست سیاسی- اجتماعی بود. افزون بر آن، خرد و مصلحت سیاسی مندرج در ضرورت تغییر، نوید دهنده دستیابی به این انتظار بود. ولی رویدادهای پسین نشان داد که در ساختار نظام استبدادی موجود، انتظار تساهل و سازگاری با فرایند انتخابات آزاد پنداری نادرست و ساده اندیشانه است. بهمین جهت، بر خلاف انتظار همگانی، اعلام شتابزده و بی سابقه نتیجه انتخابات به یکباره جامعه را با شگفت زدگی تمام نسبت به فرآیند انتخابات از پیش تعیین شده مواجه ساخت. در برابر این رویداد غیرمنتظره، مردم برای بازپس گیری حقوق از دست رفته خود، در تمام راهپیمای های معترضانه مسالمت آمیز، قانونمند و آرام نسبت به خلافکاریهای انجام شده برآمدند که با واکنش خشونت آمیز عوامل حکومت و پیامدهای قانون ستیز آن، چون بازداشتهای خودسرانه، ضرب و شتم، بازداشت، شکنجه، کشتار و سرانجام برگزاری محاکمات نمایشی روبرو شدند، روندی که کمابیش تا کنون ادامه داشته است.
بدیهی است وقتی جو خشونت همراه با محدودیت های سیاسی و اجتماعی بر جامعه حاکم شود و همه راههای مسالمت آمیز، قانونمند و مدنی برای رسیدگی به حقوق پایمال شده مسدود گردد، مردم به ناچار بر آن می شوند تا با حضور و شرکت مسالمت آمیز در یاد روزها، آیین ها و مراسم ملی، مذهبی و سیاسی، خواسته های خود را از حکومت در پرتو شرایط و مقتضییات روز پیگیری نمایند. چنانکه تا کنون بهمین ترتیب عمل نموده اند.
اینک که مراسم سیزده آبان در پیش است، امضا کنندگان زیر، همراه و همگام با اکثریت مردم ایران، برای بازیابی حقوق پایمال شده و برقراری نظام مردم سالار مبتنی بر حقوق بشر و آزادیهای بنیادین و حکومت قانون، حضور و مشارکت خود را در برگزاری مراسم مسالمت آمیز و آرام روز سیزدهم آبان اعلام داشته و انتظار دارند هشدارهای مسالمت آمیز و پی در پی مردم، نفی کنندگان راه آزادی و پیروان روشهای خشونت وستیزگری را به راه مردم و ملت باز گرداند و با ارزشهای انسانی جهان شمول که فرایند سده ها تلاش و کوشش جوامع بشری بوده همسو سازد. ما امیدواریم که خودکامگی داخلی و دشمنی ورزی خارجی به بوته تاریخ سپرده شود و با قصد و نیت آشتی جویانه و سازنده بر آن شویم تا تمام نارسایی ها و نابسامانی های داخلی را پایان داده و با اتخاذ سیاست خارجی مدبرانه و تنش زدا، در مقام حل مسالمت آمیز دشواری های موجود برآییم تا بدین ترتیب اقدامات بازدارنده ای که تا کنون مانع تحقق منافع اساسی کشور و استفاده از فرصت های پیش آمده گردیده است پایان یابند.
با رفع تحریم ها، بویژه تحریم های گوناگون بین المللی، امکان سرمایه گذاری داخلی و خارجی در عرصه های مورد نیاز به ویژه در زمینه انرژی فراهم و، در نتیجه، باج دهی به این و آن قدرت برای شکستن تحریم های مورد بحث پایان خواهد یافت. سرانجام، ایران باید با اتخاذ راهبردهای درست و گفتگوهای سازنده، جایگاه شایسته خود را در نظام بین المللی بدست آورد و در تصمیم گیریهای جهانی حضور و مشارکت موثر داشته باشد. به دیگر سخن، با در نظر گرفتن فرآیندهای زیانبار رویداد سیزده آبان در عرصه های حقوقی، اقتصادی، سیاسی و مالی کشور، اینک بر آن شویم از یادروز این رویداد بعنوان نقطه عطفی در جهت بازنگری و خودسازی مردم سالارانه در کشور و تنش زدایی و برقراری تعاملات سازنده و چند جانبه در روابط خارجی بهره برداری شود، و در این رابطه رویارویی و دشمن سازی سی ساله جای خود را به تفاهم و همکاریهای سازنده و بالنده، با توجه به منافع دو طرف، دهد.
دوازده آبان 1388
جبهه ملی ایران، حزب ملت ایران، نهضت آزادی ایران، شورای فعالان ملی مذهبی، همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر
فرصتی برای تبدیل و تغییر تعارض موجود به تفاهم سازنده
ملت ایران از یکصد سال پیش تا کنون برای دستیابی به آزادی همواره در مبارزه و تلاش پیگیر علیه استبداد داخلی و استیلای خارجی بوده است. فرآیندی که ترجمان خارجی آن در انقلاب مشروطیت، نهضت ملی کردن صنعت نفت و انقلاب 1357، پدیدار گردید، بی شک به عنوان نقاط عطف در تاریخ سیاسی-اجتماعی ایران بشمار رفته است. با آنکه رویدادهای یاد شده هر بار به دلایلی با نافرجامی های غیرمنتظره روبرو شدند، ولی همواره الهام بخش نسل های آینده برای پیگیری تلاش ملی در راستای تحقق آزادی های بنیادین در پرتو ارزشهای بشری و ملی بوده است. بویژه امروزه که حقوق بشر و آزادیهای بنیادین بعنوان ارزشهای جهانشمول مندرج در منشور ملل متحد و اسناد الحاقی آن بر تمامی عرصه های تعاملات جوامع بشری، اعم از داخلی و بین المللی، سایه افکنده و دولتها نسبت به رعایت و اجرای آنها، از جمله آزادی های عقیده، بیان، انتخابات، حزبهای سیاسی، گردهمایی ها و رسانه ها متعهد شده اند. آنها که این قانونهای و تعهدات بین المللی و حقوق بشری را نقض می کنند، نه تنها در برابر ملت خود مسئول هستند، بلکه به سبب نقض تعهدات بین المللی در برابر نهادهای بین المللی مربوط نیز باید پاسخگو باشند.
بدیهی است مردم ایران از اثرات و پیامدهای آزادیهای بنیادین و جهان شمول مذکور غافل نبوده و سرسختانه خواستار رعایت و اجرای درست آنها از سوی دولت های وقت بوده اند و در برابر عدم رعایت و نادیده انگاشتن تکالیف مزبور و نقض فاحش آنها که همواره سرزنش ها و محکومیت های پی در پی نهادهای بین المللی مربوطه را در پی داشته است، با هر روش متناسب با شرایط روز، اعتراض و ناخرسندی خود را در این باره ابراز کرده اند. بویژه در شرایط کنونی، جامعه ایران به دلیل سوء مدیریت حکومت وقت و ناتوانی در اداره کشور با نارسایی ها و نابسامانی های زیادی در عرصه های گوناگون امور داخلی و خارجی و از دست رفتن فرصت های پیش آمده، روبرو بوده است. تغییر وضع کنونی از سوی آگاهان و نیک اندیشان جامعه برای برون رفت از شرایط ناهنجار روز امری ضروری تشخیص داده شد و فعالان سیاسی و اجتماعی بر آن شدند تا از راه مشارکت در انتخاباتی آزاد و سالم به این مقصود دست یابند. با وجود اینکه اکثریت مردم ایران بطور اصولی نسبت به رویه و برخورد گزینشی شورای نگهبان بدگمان بوده اند و به تامین آزادی و سلامت انتخابات بشدت تردید داشته اند، با تمام شک و شبهه ها بر آن شدند تا با حضور گسترده خود در انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری به این ضرورت و نیاز سیاسی-اجتماعی کشور و تغییر اساسی وضع موجود پاسخ دهند. به همین جهت، پیام تغییر در جریان مبارزات انتخاباتی اخیر بازتاب گسترده و استقبال همگانی را در پی داشت و شواهد و نشانه های وقت همه حاکی از دستیابی به این خواست سیاسی- اجتماعی بود. افزون بر آن، خرد و مصلحت سیاسی مندرج در ضرورت تغییر، نوید دهنده دستیابی به این انتظار بود. ولی رویدادهای پسین نشان داد که در ساختار نظام استبدادی موجود، انتظار تساهل و سازگاری با فرایند انتخابات آزاد پنداری نادرست و ساده اندیشانه است. بهمین جهت، بر خلاف انتظار همگانی، اعلام شتابزده و بی سابقه نتیجه انتخابات به یکباره جامعه را با شگفت زدگی تمام نسبت به فرآیند انتخابات از پیش تعیین شده مواجه ساخت. در برابر این رویداد غیرمنتظره، مردم برای بازپس گیری حقوق از دست رفته خود، در تمام راهپیمای های معترضانه مسالمت آمیز، قانونمند و آرام نسبت به خلافکاریهای انجام شده برآمدند که با واکنش خشونت آمیز عوامل حکومت و پیامدهای قانون ستیز آن، چون بازداشتهای خودسرانه، ضرب و شتم، بازداشت، شکنجه، کشتار و سرانجام برگزاری محاکمات نمایشی روبرو شدند، روندی که کمابیش تا کنون ادامه داشته است.
بدیهی است وقتی جو خشونت همراه با محدودیت های سیاسی و اجتماعی بر جامعه حاکم شود و همه راههای مسالمت آمیز، قانونمند و مدنی برای رسیدگی به حقوق پایمال شده مسدود گردد، مردم به ناچار بر آن می شوند تا با حضور و شرکت مسالمت آمیز در یاد روزها، آیین ها و مراسم ملی، مذهبی و سیاسی، خواسته های خود را از حکومت در پرتو شرایط و مقتضییات روز پیگیری نمایند. چنانکه تا کنون بهمین ترتیب عمل نموده اند.
اینک که مراسم سیزده آبان در پیش است، امضا کنندگان زیر، همراه و همگام با اکثریت مردم ایران، برای بازیابی حقوق پایمال شده و برقراری نظام مردم سالار مبتنی بر حقوق بشر و آزادیهای بنیادین و حکومت قانون، حضور و مشارکت خود را در برگزاری مراسم مسالمت آمیز و آرام روز سیزدهم آبان اعلام داشته و انتظار دارند هشدارهای مسالمت آمیز و پی در پی مردم، نفی کنندگان راه آزادی و پیروان روشهای خشونت وستیزگری را به راه مردم و ملت باز گرداند و با ارزشهای انسانی جهان شمول که فرایند سده ها تلاش و کوشش جوامع بشری بوده همسو سازد. ما امیدواریم که خودکامگی داخلی و دشمنی ورزی خارجی به بوته تاریخ سپرده شود و با قصد و نیت آشتی جویانه و سازنده بر آن شویم تا تمام نارسایی ها و نابسامانی های داخلی را پایان داده و با اتخاذ سیاست خارجی مدبرانه و تنش زدا، در مقام حل مسالمت آمیز دشواری های موجود برآییم تا بدین ترتیب اقدامات بازدارنده ای که تا کنون مانع تحقق منافع اساسی کشور و استفاده از فرصت های پیش آمده گردیده است پایان یابند.
با رفع تحریم ها، بویژه تحریم های گوناگون بین المللی، امکان سرمایه گذاری داخلی و خارجی در عرصه های مورد نیاز به ویژه در زمینه انرژی فراهم و، در نتیجه، باج دهی به این و آن قدرت برای شکستن تحریم های مورد بحث پایان خواهد یافت. سرانجام، ایران باید با اتخاذ راهبردهای درست و گفتگوهای سازنده، جایگاه شایسته خود را در نظام بین المللی بدست آورد و در تصمیم گیریهای جهانی حضور و مشارکت موثر داشته باشد. به دیگر سخن، با در نظر گرفتن فرآیندهای زیانبار رویداد سیزده آبان در عرصه های حقوقی، اقتصادی، سیاسی و مالی کشور، اینک بر آن شویم از یادروز این رویداد بعنوان نقطه عطفی در جهت بازنگری و خودسازی مردم سالارانه در کشور و تنش زدایی و برقراری تعاملات سازنده و چند جانبه در روابط خارجی بهره برداری شود، و در این رابطه رویارویی و دشمن سازی سی ساله جای خود را به تفاهم و همکاریهای سازنده و بالنده، با توجه به منافع دو طرف، دهد.
دوازده آبان 1388
جبهه ملی ایران، حزب ملت ایران، نهضت آزادی ایران، شورای فعالان ملی مذهبی، همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر
Sonntag, 25. Oktober 2009
رده بندی جهانی آزادی مطبوعات ٢٠٠٩
رده بندی جهانی آزادی مطبوعات ٢٠٠٩
گزارشگران بدون مرز ٢٨ مهر – میزان ١٣٨٨ هشتمین ردهبندی جهاني آزادی مطبوعات را منتشر کرد. اثر بخشی اوباما در ایالات متحده امریکا که رو به رشد است، درحالی که اروپا سیر نزولی طی می کند اسرائیل در سقوط آزاد وایران پشت دروازه سه کشور جهنمی برای ازادی مطبوعات
سه شنبه ۲۸ مهر ۱۳۸۸ - ۲۰ اکتبر ۲۰۰۹
گزارشگران بدون مرز ٢٨ مهر – میزان ١٣٨٨ هشتمین ردهبندی جهاني آزادی مطبوعات را منتشر کرد. اثر بخشی اوباما در ایالات متحده امریکا که رو به رشد است، درحالی که اروپا سیر نزولی طی می کند اسرائیل در سقوط آزاد وایران پشت دروازه سه کشور جهنمی برای ازادی مطبوعاتدر رده های پائین جدول ما به ویژه نگران وضعیت ایران هستیم این کشور بشکلی خطرناک در سقوط خود به سه کشور جهمنی برای آزادی مطبوعات ترکمنستان، کره شمالی و اریتره که سال هاست آخرین رده جدول را به خود اختصاص داده اند، نزدیک شده است خبرنگاران در افغانستان با خشونت ها و تهدید به مرگ از سوی طالبان رو در روی هستند. اما متاسفانه ففط طالبان نیستند که ازادی مطبوعات را در این کشور تهدید می کنند، دستگری های خودسرانه قوای دولتی نیز ادامه دارندجدول هشتمین ردهبندی جهاني آزادی مطبوعاترده بندی جهانی آزادی مطبوعات در جهان همچون هفت سال گذشته از سوی گزارشگران بدون مرز با همکاری صدها تن از روزنامه نگار و کارشناسان رسانهها تهیه شده، انتشار می یابد. جدول ردهبندی جهاني آزادی مطبوعات محدوده زمانی از ١٠ شهریور- سنبله ١٣٨٧ (اول سپتامبر ٢٠٠٨ ) تا ١٠ شهریور- سنبله ١٣٨٨ (اول سپتامبر ٢٠٠٩ )را در بر میگیرد.ژان فرانسوا ژولیارد دبیر اول گزارشگران بدون مرز نیز در این باره اعلام کرد " در همه ی جای جهان باید با همان قدرت و انتظاری یکسان از آزادی مطبوعات دفاع کرد. نگران کننده است که هر سال شاهد سقوط جایگاه دمکراسی های غربی و کشورهای چون فرانسه، ایتالیا و یا اسلواکی در رده بندی باشیم. اروپا باید تلاش کند الگوی برای آزادیهای سیاسی باشد. اگر خود قابل سرزنش باشیم چگونه می توانیم نقض حقوق بشر را در جهان محکوم کنیم. اثر بخشی اوباما به ایالات متحده امریکا اجازه داد که ٢٠ رده صعود کند اما برای اطمینان بخشی تنها این صعود کافی نیست. در رده های پائین جدول ما به ویژه نگران وضعیت ایران هستیم این کشور بشکلی خطرناک در سقوط خود به سه کشور جهمنی برای آزادی مطبوعات ترکمنستان، کره شمالی و اریتره که سال هاست آخرین رده جدول را به خود اختصاص داده اند، نزدیک شده است. "پایان نمونه اروپا؟کشورهای اروپایی مدت ها الگوهایی برای رعایت آزادی مطبوعات به حساب می امدند. اما امسال بسیاری از کشور اروپایی در هشتمین رده بندی به وضوح عقب نشسته اند. با آنکه ١٣ ردهی اول جدول را کشورهای اروپایی اشغال کردهاند. دیگر کشورهایی چون فرانسه ( رده ٤٣) اسلواکی (رده ٤٤) یا ایتالیا (رده ٤٩) به سقوط در جدول ادامه می دهند و هر کدام امسال به ترتیب هشت، سی و هفت و پنج رده از دست داده اند. و دمکراسی های جوان آفریقایی مثل مالی، افریقای جنوبی و غنا و یا امریکای لاتینی مثل اروگوئه و یا ترینداد و توباگو از آنها جلو افتاده اند.در ایتالیا و اسپانیا (رده ٤٤) و یا در کشورهای بالکان روزنامه نگاران قربانی تعرض فیزیکی می شوند در کوراسی ( رده ٧٨) در تاریخ ٢٣ اکتبر ٢٠٠٨ مالک و مدیر هفته نامه ناسیونال در یک سوقصد به وسیله بمب گذاری کشته شدند.اما تهدید اصلی که در دراز مدت خطری جدی به شمار می آید تصویب و به اجرا گذاشتن قوانین جدید است. اینگونه از سپتامبر ٢٠٠٨ قوانین بسیاری به اجرا گذاشته شده است که در برابر کار روزنامه نگاران مانع ایجاد می کند. بعنوان مثال اسلواکی (رده ٤٤) با یکی از این قوانین امکان خطرناک "حق پاسخگویی خودکار" را که افزایش دهند قدرت وزیر فرهنگ است به اجرا گذاشته است.اسرائیل : عملیات سرب مذاب با رسانههاعملیات نظامی سرب مذاب اسرائیل در نوار غزه تاثیرات مخربی بر مطبوعات اسرائیل داشت. این کشور چهل و هشت رده از دست داد و به رده ٩٣ سقوط کرد. و این امر اسرائیل از کشور پیشتاز خاورمیانه در عرصه آزادی مطبوعات به رده های پس از کویت (رده ٦٠) و امارات متحده عربی (رده ٨٦) قرار داده است.اسرائیل در داخل مرزهای خود نیز همان روشهای را که در بیرون از مرزهای بکار می گرفت به اجرا گذاشته است. اینگونه گزارشگران بدون مرز در سال گذشته پنج مورد دستگیری که در مواردی کاملا غیر قانونی بودند و سه مورد زندانی کردن بازشماری کرده است. سانسور نظامی ( در زمان جنگ) به اجرا گذاشته شده برای همه رسانه ها تهدیدی جدی برای حرفه روزنامه نگاری است.در خارج از مرزهای سرزمینی اسرائیل در رده ١٥٠ قرار گرفته است. بیلان جنگ اسرائیل سنگین است. بیش از بیست خبرنگار که به پوشش خبری در نوار غزه اشتغال داشتند، بدست نیروهای نظامی اسرائیلی زخمی شدند که سه تن از آنها جان باختند.ایران پشت دروازه سه کشور جهنمی برای ازادی مطبوعاتدر سال ٢٠٠٩ وضعیت آزادی مطبوعات در ایران به شکل جدی روز به وخامت گذاشت. مرگ وبلاگ نویس جوان امیدرضا میر صیافی در زندان اوین و ادامه بازداشت روزنامه نگاران و از جمله خبرنگار امریکایی ایرانی تبار رکسانا صابری و سپس بازداشت جمعی روزنامه نگاران در پی سرکوب اعتراضات گسترده به تقلب و تخلف در انتخاب مجدد محمود احمدی نژاد به ریاست جمهوری ایران در تاریخ ٢٢ خرداد از جمله علل این وخامت است. روزنامه نگاران بازداشت شده مجبور به اعترافات اجباری و در دادگاه های استالینی که حقوق ابتدایی شان رعایت نشد، محاکمه شدند.امسال روزنامه نگاران ایران بیشتر از هر وفت دیگری از ایران احمدی نژاد آزار دیدند. انتخاب مجدد و مورد اعتراض محمود احمدی نژاد کشور را در بحرانی عمیق فرو برد و بدبینی مفرط مقامات حکومتی علیه روزنامه نگاران و وب نگاران شدت یافت. با استقرار نیروهای امنیتی در چاپخانهها و تحریرههای روزنامهها، سانسور پیش از انتشار مطالب اعمال شد. و بازداشت و زندانی کردن، بدرفتاری غیر قانونی و گسترده با روزنامه نگاران بسیاری از انها را مجبور به ترک کشور کرد. این تصویر کلی از وضعیت آزادی مطبوعات در جمهوری اسلامی در سال جاری است. ایران پیش از این نیز در رده های انتهایی جدول رده بندی قرار داشت (سال گذشته در رده ١٦٦ در میان ١٧٣ کشور) ، امسال ایران به دروازه سه کشور جهمنی برای آزادی مطبوعات ترکمنستان ( رده ١٧٣)، کره شمال ( رده ١٧٤) و اریتره (رده ١٧٤) که سال هاست آخرین رده جدول را به خود اختصاص داده اند، رسیده است.اثر بخشی پدیده اوباما ایالات متحده امریکا در بیست کشور اول جدول قرار داددر یک سال ایالات متحده امریکا بیست رده پیش روی کرده است و از رده ٤٠ در سال گذشته به رده بیستم در سال جاری رسیده است. به قدرت رسیدن باراک اوباما و رفتار کمتر پرخاشگرانه اش نسبت به مطبوعات و در مقایسه با رئیس جمهور پیشین یکی از عوامل این صعود است. اما این پیش روی محدود در مرزهای ایالات متحده است. هرچند باراک اوباما برنده نوبل صلح شد اما کشورش در دو جنگ به شکل مستقیم دخالت دارد. علیرغم بهترشدن نسبی شرایط، رفتار امریکا با رسانه ها در عراق و افغانستان نگران کننده است. برخی از روزنامه نگاران همچنان از سوی نظامیان امریکایی بازداشت و یا زخمی شدهاند. یکی از آنها ابراهیم جاسم در عراق هنوز زندانی است.وضعیت آزادی بیان در عراق (رده ١٤٥) بهتر شده است . تهدیدات گروه های تروریستی و شبه نظام تقریبا پایان یافته است. اما درگیری رسانه ها و روزنامه نگاران با دولت و یا سیاست مردان که رسانه را از دسترسی به اطلاعات در برخی مناطق منع می کنند، ادامه دارد. سواستفاده از تعقیب قضایی برای " توهین و افترا" علیه روزنامههایی که موارد فساد را افشا می کنند به رویه تبدیل شده است.افغانستان آزادی بیان بدون امنیتجنگ و تروریسم از روزنامه نگاران همچنان قربانی می گیرند و انها را در وضعیت نامساعدی از نظر کاری قرار می دهند. خبرنگاران در افغانستان ( رده ١٤٩) با خشونت ها و تهدید به مرگهای بسیار از سوی طالبان رو در روی هستند. اما متاسفانه ففط طالبان نیستند که ازادی مطبوعات را در این کشور تهدید می کنند، دستگری های خودسرانه قوای دولتی نیز ادامه دارند. افغانستان در سال حاری علیرغم همه تهدیدات اما در رده بندی سیر صعودی داشته است. برعکس پاکستان (رده ١٥٩ ) علیرغم فضای پر تحرک رسانه ای از کشتار روزنامه نگاران خونبار است. . به رده های پایینتر سقوط کرده است
گزارشگران بدون مرز ٢٨ مهر – میزان ١٣٨٨ هشتمین ردهبندی جهاني آزادی مطبوعات را منتشر کرد. اثر بخشی اوباما در ایالات متحده امریکا که رو به رشد است، درحالی که اروپا سیر نزولی طی می کند اسرائیل در سقوط آزاد وایران پشت دروازه سه کشور جهنمی برای ازادی مطبوعات
سه شنبه ۲۸ مهر ۱۳۸۸ - ۲۰ اکتبر ۲۰۰۹
گزارشگران بدون مرز ٢٨ مهر – میزان ١٣٨٨ هشتمین ردهبندی جهاني آزادی مطبوعات را منتشر کرد. اثر بخشی اوباما در ایالات متحده امریکا که رو به رشد است، درحالی که اروپا سیر نزولی طی می کند اسرائیل در سقوط آزاد وایران پشت دروازه سه کشور جهنمی برای ازادی مطبوعاتدر رده های پائین جدول ما به ویژه نگران وضعیت ایران هستیم این کشور بشکلی خطرناک در سقوط خود به سه کشور جهمنی برای آزادی مطبوعات ترکمنستان، کره شمالی و اریتره که سال هاست آخرین رده جدول را به خود اختصاص داده اند، نزدیک شده است خبرنگاران در افغانستان با خشونت ها و تهدید به مرگ از سوی طالبان رو در روی هستند. اما متاسفانه ففط طالبان نیستند که ازادی مطبوعات را در این کشور تهدید می کنند، دستگری های خودسرانه قوای دولتی نیز ادامه دارندجدول هشتمین ردهبندی جهاني آزادی مطبوعاترده بندی جهانی آزادی مطبوعات در جهان همچون هفت سال گذشته از سوی گزارشگران بدون مرز با همکاری صدها تن از روزنامه نگار و کارشناسان رسانهها تهیه شده، انتشار می یابد. جدول ردهبندی جهاني آزادی مطبوعات محدوده زمانی از ١٠ شهریور- سنبله ١٣٨٧ (اول سپتامبر ٢٠٠٨ ) تا ١٠ شهریور- سنبله ١٣٨٨ (اول سپتامبر ٢٠٠٩ )را در بر میگیرد.ژان فرانسوا ژولیارد دبیر اول گزارشگران بدون مرز نیز در این باره اعلام کرد " در همه ی جای جهان باید با همان قدرت و انتظاری یکسان از آزادی مطبوعات دفاع کرد. نگران کننده است که هر سال شاهد سقوط جایگاه دمکراسی های غربی و کشورهای چون فرانسه، ایتالیا و یا اسلواکی در رده بندی باشیم. اروپا باید تلاش کند الگوی برای آزادیهای سیاسی باشد. اگر خود قابل سرزنش باشیم چگونه می توانیم نقض حقوق بشر را در جهان محکوم کنیم. اثر بخشی اوباما به ایالات متحده امریکا اجازه داد که ٢٠ رده صعود کند اما برای اطمینان بخشی تنها این صعود کافی نیست. در رده های پائین جدول ما به ویژه نگران وضعیت ایران هستیم این کشور بشکلی خطرناک در سقوط خود به سه کشور جهمنی برای آزادی مطبوعات ترکمنستان، کره شمالی و اریتره که سال هاست آخرین رده جدول را به خود اختصاص داده اند، نزدیک شده است. "پایان نمونه اروپا؟کشورهای اروپایی مدت ها الگوهایی برای رعایت آزادی مطبوعات به حساب می امدند. اما امسال بسیاری از کشور اروپایی در هشتمین رده بندی به وضوح عقب نشسته اند. با آنکه ١٣ ردهی اول جدول را کشورهای اروپایی اشغال کردهاند. دیگر کشورهایی چون فرانسه ( رده ٤٣) اسلواکی (رده ٤٤) یا ایتالیا (رده ٤٩) به سقوط در جدول ادامه می دهند و هر کدام امسال به ترتیب هشت، سی و هفت و پنج رده از دست داده اند. و دمکراسی های جوان آفریقایی مثل مالی، افریقای جنوبی و غنا و یا امریکای لاتینی مثل اروگوئه و یا ترینداد و توباگو از آنها جلو افتاده اند.در ایتالیا و اسپانیا (رده ٤٤) و یا در کشورهای بالکان روزنامه نگاران قربانی تعرض فیزیکی می شوند در کوراسی ( رده ٧٨) در تاریخ ٢٣ اکتبر ٢٠٠٨ مالک و مدیر هفته نامه ناسیونال در یک سوقصد به وسیله بمب گذاری کشته شدند.اما تهدید اصلی که در دراز مدت خطری جدی به شمار می آید تصویب و به اجرا گذاشتن قوانین جدید است. اینگونه از سپتامبر ٢٠٠٨ قوانین بسیاری به اجرا گذاشته شده است که در برابر کار روزنامه نگاران مانع ایجاد می کند. بعنوان مثال اسلواکی (رده ٤٤) با یکی از این قوانین امکان خطرناک "حق پاسخگویی خودکار" را که افزایش دهند قدرت وزیر فرهنگ است به اجرا گذاشته است.اسرائیل : عملیات سرب مذاب با رسانههاعملیات نظامی سرب مذاب اسرائیل در نوار غزه تاثیرات مخربی بر مطبوعات اسرائیل داشت. این کشور چهل و هشت رده از دست داد و به رده ٩٣ سقوط کرد. و این امر اسرائیل از کشور پیشتاز خاورمیانه در عرصه آزادی مطبوعات به رده های پس از کویت (رده ٦٠) و امارات متحده عربی (رده ٨٦) قرار داده است.اسرائیل در داخل مرزهای خود نیز همان روشهای را که در بیرون از مرزهای بکار می گرفت به اجرا گذاشته است. اینگونه گزارشگران بدون مرز در سال گذشته پنج مورد دستگیری که در مواردی کاملا غیر قانونی بودند و سه مورد زندانی کردن بازشماری کرده است. سانسور نظامی ( در زمان جنگ) به اجرا گذاشته شده برای همه رسانه ها تهدیدی جدی برای حرفه روزنامه نگاری است.در خارج از مرزهای سرزمینی اسرائیل در رده ١٥٠ قرار گرفته است. بیلان جنگ اسرائیل سنگین است. بیش از بیست خبرنگار که به پوشش خبری در نوار غزه اشتغال داشتند، بدست نیروهای نظامی اسرائیلی زخمی شدند که سه تن از آنها جان باختند.ایران پشت دروازه سه کشور جهنمی برای ازادی مطبوعاتدر سال ٢٠٠٩ وضعیت آزادی مطبوعات در ایران به شکل جدی روز به وخامت گذاشت. مرگ وبلاگ نویس جوان امیدرضا میر صیافی در زندان اوین و ادامه بازداشت روزنامه نگاران و از جمله خبرنگار امریکایی ایرانی تبار رکسانا صابری و سپس بازداشت جمعی روزنامه نگاران در پی سرکوب اعتراضات گسترده به تقلب و تخلف در انتخاب مجدد محمود احمدی نژاد به ریاست جمهوری ایران در تاریخ ٢٢ خرداد از جمله علل این وخامت است. روزنامه نگاران بازداشت شده مجبور به اعترافات اجباری و در دادگاه های استالینی که حقوق ابتدایی شان رعایت نشد، محاکمه شدند.امسال روزنامه نگاران ایران بیشتر از هر وفت دیگری از ایران احمدی نژاد آزار دیدند. انتخاب مجدد و مورد اعتراض محمود احمدی نژاد کشور را در بحرانی عمیق فرو برد و بدبینی مفرط مقامات حکومتی علیه روزنامه نگاران و وب نگاران شدت یافت. با استقرار نیروهای امنیتی در چاپخانهها و تحریرههای روزنامهها، سانسور پیش از انتشار مطالب اعمال شد. و بازداشت و زندانی کردن، بدرفتاری غیر قانونی و گسترده با روزنامه نگاران بسیاری از انها را مجبور به ترک کشور کرد. این تصویر کلی از وضعیت آزادی مطبوعات در جمهوری اسلامی در سال جاری است. ایران پیش از این نیز در رده های انتهایی جدول رده بندی قرار داشت (سال گذشته در رده ١٦٦ در میان ١٧٣ کشور) ، امسال ایران به دروازه سه کشور جهمنی برای آزادی مطبوعات ترکمنستان ( رده ١٧٣)، کره شمال ( رده ١٧٤) و اریتره (رده ١٧٤) که سال هاست آخرین رده جدول را به خود اختصاص داده اند، رسیده است.اثر بخشی پدیده اوباما ایالات متحده امریکا در بیست کشور اول جدول قرار داددر یک سال ایالات متحده امریکا بیست رده پیش روی کرده است و از رده ٤٠ در سال گذشته به رده بیستم در سال جاری رسیده است. به قدرت رسیدن باراک اوباما و رفتار کمتر پرخاشگرانه اش نسبت به مطبوعات و در مقایسه با رئیس جمهور پیشین یکی از عوامل این صعود است. اما این پیش روی محدود در مرزهای ایالات متحده است. هرچند باراک اوباما برنده نوبل صلح شد اما کشورش در دو جنگ به شکل مستقیم دخالت دارد. علیرغم بهترشدن نسبی شرایط، رفتار امریکا با رسانه ها در عراق و افغانستان نگران کننده است. برخی از روزنامه نگاران همچنان از سوی نظامیان امریکایی بازداشت و یا زخمی شدهاند. یکی از آنها ابراهیم جاسم در عراق هنوز زندانی است.وضعیت آزادی بیان در عراق (رده ١٤٥) بهتر شده است . تهدیدات گروه های تروریستی و شبه نظام تقریبا پایان یافته است. اما درگیری رسانه ها و روزنامه نگاران با دولت و یا سیاست مردان که رسانه را از دسترسی به اطلاعات در برخی مناطق منع می کنند، ادامه دارد. سواستفاده از تعقیب قضایی برای " توهین و افترا" علیه روزنامههایی که موارد فساد را افشا می کنند به رویه تبدیل شده است.افغانستان آزادی بیان بدون امنیتجنگ و تروریسم از روزنامه نگاران همچنان قربانی می گیرند و انها را در وضعیت نامساعدی از نظر کاری قرار می دهند. خبرنگاران در افغانستان ( رده ١٤٩) با خشونت ها و تهدید به مرگهای بسیار از سوی طالبان رو در روی هستند. اما متاسفانه ففط طالبان نیستند که ازادی مطبوعات را در این کشور تهدید می کنند، دستگری های خودسرانه قوای دولتی نیز ادامه دارند. افغانستان در سال حاری علیرغم همه تهدیدات اما در رده بندی سیر صعودی داشته است. برعکس پاکستان (رده ١٥٩ ) علیرغم فضای پر تحرک رسانه ای از کشتار روزنامه نگاران خونبار است. . به رده های پایینتر سقوط کرده است
بیانیه تحلیلی جبهه ملی ایران درمورد واگذاری اموال ملی و عمومی به بهانه خصوصی سازی
بیانیه تحلیلی جبهه ملی ایران درمورد واگذاری اموال ملی و عمومی به بهانه خصوصی سازی
جمعه ۱ آبان ۱۳۸۸ - ۲۳ اکتبر ۲۰۰۹
از روزی که دولت فعلی برروی کار آورده شد (بیش ازچهارسال پیش) وظیفه اصلی آن باز گذاشتن دست حامیان و پشتیبانان دولت و مراکز قدرت در تسلط برادارات ، پست های کلیدی(مدیریت ها،وزارت خانه ها ) حضور قوی در مجلس و مراکز تصممیم گیری ، مراکز توزیع کننده منابع مالی و امکانات اقتصادی( منابع طبیعی ، وزارت خانه های اقتصادی، بانک ها ، بورس ) غیر از مراکز سیاسی بوده است .اولین اقدام رییس جمهور در آن زمان مخالفت با واگذاری قسمتی از سهام بانک پارسیان به خریداران در بخش خصوصی به بهانه تامین قسمتی از هزینه خرید توسط بانک ها بود تا گروه مورد نظر خاص بر این بانک مسلط شود. از آن زمان گروه های مافیائی برای آسان کردن تسلط بر اموال عمومی تبلیغات شدید خصوصی سازی را راه انداختندو بالاخره چه در مجمع تشخیص مصلحت نظام و چه در سطح بالاتر مقدمات صدور فرمان رهبری دایر بر اصلاح اصل 44 قانون اساسی که بخش دولتی اقتصاد را شرح داده است فراهم ساختند تا اموال کلیدی و حیاتی دولتی هم قابل تصرف و حراج باشد ( بانک ها ، راه آهن ، خدمات ارتباط جمعی ، شرکت های حمل و نقل و صنایع بنیادی و کلیدی ،بنادر و ترمینال ها )در حالیکه اولاً دولتی بودن صنایع و فعالیت های زیر بنایی و کلیدی به شرح مندرج در قانون اساسی به لحاظ اهمیت آنها در حفظ امنیت و رفاه عمومی و باز بودن دست دولت ( البته یک دولت ملی و دلسوز مصالح عمومی ) در جهت دادن به اقتصاد وسیاست های اقتصادی دولت در جهت رفاه عمومی است( مثل همه اقتصادهای سوسیالیستی واقعی و حتی نظام های سرمایه داری مختلط) و ثانیاً نهضت خصصوصی سازی از دهه 1990 پس ازسقوط امپراطوری شوروی درجهان راه افتادخود ابزاری برای ایجاد رقابت رشداقتصادی بهبود سطح رفاه مردم واولین پیش نیاز آن آزادسازی اقتصادی یعنی تسهیل فعالیت اقتصادی مردم از راه حذف قوانین ومقررات زائد ودست وپاگیر وساده سازی مدیریت امور عمومی و اقتصادی بوده است .مثلاً در آلمان پس از ملحق شدن آلمان شرقی هدف خصوصی سازی (کوچک کردن دولت ) پاک سازی وحذف آثار اقتصا د فاشیستی دوران هیتلری و دوران کومونیستی استالینی ( 1990-1945) و ایجاد ساختارها و زیر بنا ها و صنایع قرن بیست و یکم با تکنولوژی قرن بیست و یکم بود که نتیجه آن بهبود شرایط رقابتی ، افزایش اشتغال ، تولید، افزایش صادرات و ازدیاد رفاه و قدرت اقتصادی کشور خواهد بود.در بیش از پنجاه کشور که نهضت خصوصی سازی در آن پا گرفت اول از همه هدف های خصوصی سازی در هر بخش از اقتصاد وصنعت تعریف می شد و بعد هیئتی مرکب از نمایندگان منافع مصرف کنندگان ( کارگران ، کارمندان ، معلمین) بانک ها ، صاحبان صنایع ، نمایندگان مجلس و دولت تصمیم می گرفتند که با کارخانه یا صنعت چه باید بشود و آیا این صنعت مضر و آلوده کننده باید از سطح زمین پاک شود یا کوچک شود یا گسترش یابد و بعد به هر کسی یا شرکتی ویا کنسرسیومی چه در سطح ملی و یا بین المللی فروخته شود ( واگذار شود ) که توانایی فنی ، مالی ، تکنولوژیکی ، مدیریتی ، پرسنلی را داشته باشدکه طی مدت تعیین شده آن صنعت را به سطح مطلوب برساند و اهداف قبلاً تعیین شده و توافق شده را تامین نماید.در ایران خصوصی سازی را تنها از دید انتقال مالکیت و کنترل یعنی خرید و فروش سهام شرکت های سود ده یا دارای سرمایه های نهفته دانسته اند یعنی هر دار و دسته ای ، کارخانه ای یا صنعتی یا بخشی از صنعتی ( مثل شرکت های وابسته به صنعت نفت ، صنعت مس ، صنعت آلومنیوم ، صنعت برق ، صنعت آّب ، نیروگاه ها و سد ها) را هدف تسلط خود قرار می دهد و به هزار وسیله برای خود سوئی سازی آن اقدام می کند که اولین تاکتیک عوامل بیرونی و درونی آنها زیان ده کردن آن کارخانه یا صنعت و درست کردن بهانه عوام پسند برای فروش و یا واگذاری آن است ( راه های منفی کردن تراز نامه شرکت ها متعدد است) .بعضی از نهاد ها وارگان های وابسته به حکومت مسئله خصوصی سازی را هم از دید ایجاد درآمد مستقل از بودجه دولت و هم از دید تسلط بر جامعه ، افکار عمومی ، زندگی خصوصی مردم ، روابط بین المللی مخصوصاً تجارت خارجی می بینند و بعضی افراد ساده اندیش یا عامل خود این نهاد ها و بنیادها به استناد مقرراتی که خود عوامل این نهادهای ظاهراً عمومی وضع کرده اند اظهارنظر می کنند که مثلاً واگذاری پنجاه و یک درصد سهام مخابرات به شرکت های ظاهراً تعاونی سپاه اشکالی ندارد که هم از اسم تعاونی سوء استفاده شده است و هم از کلمه خصوصی سازی و بعضی هم که فریادشان بلند شده فقط ناشی از تأسف از دست رفتن فرصت کسب تسلط و سود جویی است .درعلوم اداری و اقتصاد هر نهاد ، شرکت یا موسسه ای را دولتی می دانند که بالاترین مقامات آن توسط مقامات حکومتی انتخاب و منصوب شوند ، بنابراین تمام نهاد ها ، بنیادها ، شرکت ها و موسسأت به اصطلاح تعاونی و خیریه زیرنظرمقامات حکومتی ، دولتی و یا شبه دولتی هستند و تسلط مقامات حکومتی بر آنها و بر دستگاه های اداری و دولتی در ذات با اقتصاد رقابتی و خصوصی مغایرت دارد یعنی امکانات و فرصت های خاص ناشی از قدرت حکومت را به آنها می دهد( چهل هزار میلیارد تومان پول بانک های دولتی را چه افراد و شرکت هایی خورده اند؟ ) اقتصاد رقابتی واقعی که سبب رشد، توسعه و ازدیاد تولید ، اشتغال و رفاه در بخش عظیمی از دنیا حتی در دهه اخیر در چین و هندوستان شده پنج رکن دارد: (1) آزادی اطلاعات ، تولید اطلاعات ، دسترسی به اطلاعات ، سرعت دسترسی و کم هزینه بودن اطلاعات (2) تساوی همه افراد علاقمند در بهره گیری از اطلاعات (3) تساوی افراد علاقمند در دسترسی به منابع مالی و امکانات ( بانک ها ، موسسأت مالی ، بازار ها ، ه ملی ایران28/7/1صنایع ، مواد اولیه ، واردات ، صادرات) (4) قابل رقابت بودن کالا ها و یا خدمات ( نبودن انحصارات طبیعی ، امکانات سر مایه ای ، فنی ، تکنولوژیکی, مسائل امنیت ملی یا ملاحظات اجتماعی و رفاهی) و بالاخره (5) باز بودن اقتصاد و دسترسی به مواد ، کالا ها ، خدمات ، بازار در سطح جهانی و رقابتی که یک بررسی ساده نشان می دهد که در ایران هیچیک از این پنج شرط فراهم نیست و در این شرایط راه اندازی بهانه خصوصی سازی جز دامی برای انتقال ثروت های ملی و اموال عمومی به باند های مافیایی و ایجاد پایه های تسلط دراز مدت نهاد های حکومتی و بنیاد ها و افراد و خانواده های مسلط بر آنها برای جامعه نیست.تهران – جبه388
جمعه ۱ آبان ۱۳۸۸ - ۲۳ اکتبر ۲۰۰۹
از روزی که دولت فعلی برروی کار آورده شد (بیش ازچهارسال پیش) وظیفه اصلی آن باز گذاشتن دست حامیان و پشتیبانان دولت و مراکز قدرت در تسلط برادارات ، پست های کلیدی(مدیریت ها،وزارت خانه ها ) حضور قوی در مجلس و مراکز تصممیم گیری ، مراکز توزیع کننده منابع مالی و امکانات اقتصادی( منابع طبیعی ، وزارت خانه های اقتصادی، بانک ها ، بورس ) غیر از مراکز سیاسی بوده است .اولین اقدام رییس جمهور در آن زمان مخالفت با واگذاری قسمتی از سهام بانک پارسیان به خریداران در بخش خصوصی به بهانه تامین قسمتی از هزینه خرید توسط بانک ها بود تا گروه مورد نظر خاص بر این بانک مسلط شود. از آن زمان گروه های مافیائی برای آسان کردن تسلط بر اموال عمومی تبلیغات شدید خصوصی سازی را راه انداختندو بالاخره چه در مجمع تشخیص مصلحت نظام و چه در سطح بالاتر مقدمات صدور فرمان رهبری دایر بر اصلاح اصل 44 قانون اساسی که بخش دولتی اقتصاد را شرح داده است فراهم ساختند تا اموال کلیدی و حیاتی دولتی هم قابل تصرف و حراج باشد ( بانک ها ، راه آهن ، خدمات ارتباط جمعی ، شرکت های حمل و نقل و صنایع بنیادی و کلیدی ،بنادر و ترمینال ها )در حالیکه اولاً دولتی بودن صنایع و فعالیت های زیر بنایی و کلیدی به شرح مندرج در قانون اساسی به لحاظ اهمیت آنها در حفظ امنیت و رفاه عمومی و باز بودن دست دولت ( البته یک دولت ملی و دلسوز مصالح عمومی ) در جهت دادن به اقتصاد وسیاست های اقتصادی دولت در جهت رفاه عمومی است( مثل همه اقتصادهای سوسیالیستی واقعی و حتی نظام های سرمایه داری مختلط) و ثانیاً نهضت خصصوصی سازی از دهه 1990 پس ازسقوط امپراطوری شوروی درجهان راه افتادخود ابزاری برای ایجاد رقابت رشداقتصادی بهبود سطح رفاه مردم واولین پیش نیاز آن آزادسازی اقتصادی یعنی تسهیل فعالیت اقتصادی مردم از راه حذف قوانین ومقررات زائد ودست وپاگیر وساده سازی مدیریت امور عمومی و اقتصادی بوده است .مثلاً در آلمان پس از ملحق شدن آلمان شرقی هدف خصوصی سازی (کوچک کردن دولت ) پاک سازی وحذف آثار اقتصا د فاشیستی دوران هیتلری و دوران کومونیستی استالینی ( 1990-1945) و ایجاد ساختارها و زیر بنا ها و صنایع قرن بیست و یکم با تکنولوژی قرن بیست و یکم بود که نتیجه آن بهبود شرایط رقابتی ، افزایش اشتغال ، تولید، افزایش صادرات و ازدیاد رفاه و قدرت اقتصادی کشور خواهد بود.در بیش از پنجاه کشور که نهضت خصوصی سازی در آن پا گرفت اول از همه هدف های خصوصی سازی در هر بخش از اقتصاد وصنعت تعریف می شد و بعد هیئتی مرکب از نمایندگان منافع مصرف کنندگان ( کارگران ، کارمندان ، معلمین) بانک ها ، صاحبان صنایع ، نمایندگان مجلس و دولت تصمیم می گرفتند که با کارخانه یا صنعت چه باید بشود و آیا این صنعت مضر و آلوده کننده باید از سطح زمین پاک شود یا کوچک شود یا گسترش یابد و بعد به هر کسی یا شرکتی ویا کنسرسیومی چه در سطح ملی و یا بین المللی فروخته شود ( واگذار شود ) که توانایی فنی ، مالی ، تکنولوژیکی ، مدیریتی ، پرسنلی را داشته باشدکه طی مدت تعیین شده آن صنعت را به سطح مطلوب برساند و اهداف قبلاً تعیین شده و توافق شده را تامین نماید.در ایران خصوصی سازی را تنها از دید انتقال مالکیت و کنترل یعنی خرید و فروش سهام شرکت های سود ده یا دارای سرمایه های نهفته دانسته اند یعنی هر دار و دسته ای ، کارخانه ای یا صنعتی یا بخشی از صنعتی ( مثل شرکت های وابسته به صنعت نفت ، صنعت مس ، صنعت آلومنیوم ، صنعت برق ، صنعت آّب ، نیروگاه ها و سد ها) را هدف تسلط خود قرار می دهد و به هزار وسیله برای خود سوئی سازی آن اقدام می کند که اولین تاکتیک عوامل بیرونی و درونی آنها زیان ده کردن آن کارخانه یا صنعت و درست کردن بهانه عوام پسند برای فروش و یا واگذاری آن است ( راه های منفی کردن تراز نامه شرکت ها متعدد است) .بعضی از نهاد ها وارگان های وابسته به حکومت مسئله خصوصی سازی را هم از دید ایجاد درآمد مستقل از بودجه دولت و هم از دید تسلط بر جامعه ، افکار عمومی ، زندگی خصوصی مردم ، روابط بین المللی مخصوصاً تجارت خارجی می بینند و بعضی افراد ساده اندیش یا عامل خود این نهاد ها و بنیادها به استناد مقرراتی که خود عوامل این نهادهای ظاهراً عمومی وضع کرده اند اظهارنظر می کنند که مثلاً واگذاری پنجاه و یک درصد سهام مخابرات به شرکت های ظاهراً تعاونی سپاه اشکالی ندارد که هم از اسم تعاونی سوء استفاده شده است و هم از کلمه خصوصی سازی و بعضی هم که فریادشان بلند شده فقط ناشی از تأسف از دست رفتن فرصت کسب تسلط و سود جویی است .درعلوم اداری و اقتصاد هر نهاد ، شرکت یا موسسه ای را دولتی می دانند که بالاترین مقامات آن توسط مقامات حکومتی انتخاب و منصوب شوند ، بنابراین تمام نهاد ها ، بنیادها ، شرکت ها و موسسأت به اصطلاح تعاونی و خیریه زیرنظرمقامات حکومتی ، دولتی و یا شبه دولتی هستند و تسلط مقامات حکومتی بر آنها و بر دستگاه های اداری و دولتی در ذات با اقتصاد رقابتی و خصوصی مغایرت دارد یعنی امکانات و فرصت های خاص ناشی از قدرت حکومت را به آنها می دهد( چهل هزار میلیارد تومان پول بانک های دولتی را چه افراد و شرکت هایی خورده اند؟ ) اقتصاد رقابتی واقعی که سبب رشد، توسعه و ازدیاد تولید ، اشتغال و رفاه در بخش عظیمی از دنیا حتی در دهه اخیر در چین و هندوستان شده پنج رکن دارد: (1) آزادی اطلاعات ، تولید اطلاعات ، دسترسی به اطلاعات ، سرعت دسترسی و کم هزینه بودن اطلاعات (2) تساوی همه افراد علاقمند در بهره گیری از اطلاعات (3) تساوی افراد علاقمند در دسترسی به منابع مالی و امکانات ( بانک ها ، موسسأت مالی ، بازار ها ، ه ملی ایران28/7/1صنایع ، مواد اولیه ، واردات ، صادرات) (4) قابل رقابت بودن کالا ها و یا خدمات ( نبودن انحصارات طبیعی ، امکانات سر مایه ای ، فنی ، تکنولوژیکی, مسائل امنیت ملی یا ملاحظات اجتماعی و رفاهی) و بالاخره (5) باز بودن اقتصاد و دسترسی به مواد ، کالا ها ، خدمات ، بازار در سطح جهانی و رقابتی که یک بررسی ساده نشان می دهد که در ایران هیچیک از این پنج شرط فراهم نیست و در این شرایط راه اندازی بهانه خصوصی سازی جز دامی برای انتقال ثروت های ملی و اموال عمومی به باند های مافیایی و ایجاد پایه های تسلط دراز مدت نهاد های حکومتی و بنیاد ها و افراد و خانواده های مسلط بر آنها برای جامعه نیست.تهران – جبه388
Sonntag, 18. Oktober 2009
قرار ما 13 آبان در سرتاسر ایران، اطلاع رسانی کنید
شماری از فعالین داخل کشور
۱۳ آبان دیگری در راه است که باید در تاریخ ایران زمین جاودانه شود.۱۳ آبان ۱۳۸۸ روز سبز ما ایرانیان خواهد بود روزی که همه با هم به خیابان ها می آییم و ندای حق طلبی و آزادی خواهی مردم شریف ایران را فریاد خواهیم زد. دنیا منتظر هنرنمایی فرزندان این آب و خاک است. ۱۳ آبان ۱۳۸۸ نیز همانند روز ایران (قدس سابق) در شکل دادن به انقلاب ایران و شکل گیری جمهوری ایرانی نقشی به سزا خواهد داشت. از همه هم میهنان خواستاریم که به خیل مبارزان راه آزادی و سربلندی ایران بشتابند.
هم میهنان، سرزمین اهورایی مان ایران چشم به ما دوخته است. ۱۳ آبان همه با هم و دست در دست یکدیگر برگ زرین دیگری از تاریخ کشورمان را رقم خواهیم زد. تن ضحاک و پایه های این رژیم فاسد را به لرزه در خواهیم آورد. با در دست داشتن نمادهای سبز و سر دادن شعار علیه دولت کودتا تجمعی میلیونی را شکل خواهیم داد. فراموش نکنیم که ما بیشماریم و امیدوار، پس از ضحاک و حامیانش نترسیم همانطوری که در روز ایران (قدس سابق) نترسیدیم. از همین حالا باید شروع به برنامه ریزی برای آن روز بزرگ کنیم روزی که در تاریخ کشورمان جاودان خواهد شد. فراموش نکنیم که فردا باید پاسخگوی فرزندانمان باشیم. اگر از ما پرسیدند که با ضحاک چه کردید؟ چه پاسخ خواهیم داد؟
شعارهای روز ۱۳ آبان:
استقلال-آزادی-جمهوری ایرانی
کارگر-معلم-دانشجو- پیوندتان مبارک
مرگ بر دیکتاتور
راه حل این بحران-رفراندوم این نظام
زندانی سیاسی-آزاد باید گردد
وقتی که با هم هستیم/از چی باید بترسیم
وقتی که با هم هستیم/از چی می خواهیم بترسیم
شکنجه، تجاوز دیگر اثر ندارد
اعتراف شکنجه دیگر اثر ندارد
می میرم می میرم ایران رو پس می گیرم
۱۳ آبان دیگری در راه است که باید در تاریخ ایران زمین جاودانه شود.۱۳ آبان ۱۳۸۸ روز سبز ما ایرانیان خواهد بود روزی که همه با هم به خیابان ها می آییم و ندای حق طلبی و آزادی خواهی مردم شریف ایران را فریاد خواهیم زد. دنیا منتظر هنرنمایی فرزندان این آب و خاک است. ۱۳ آبان ۱۳۸۸ نیز همانند روز ایران (قدس سابق) در شکل دادن به انقلاب ایران و شکل گیری جمهوری ایرانی نقشی به سزا خواهد داشت. از همه هم میهنان خواستاریم که به خیل مبارزان راه آزادی و سربلندی ایران بشتابند.
هم میهنان، سرزمین اهورایی مان ایران چشم به ما دوخته است. ۱۳ آبان همه با هم و دست در دست یکدیگر برگ زرین دیگری از تاریخ کشورمان را رقم خواهیم زد. تن ضحاک و پایه های این رژیم فاسد را به لرزه در خواهیم آورد. با در دست داشتن نمادهای سبز و سر دادن شعار علیه دولت کودتا تجمعی میلیونی را شکل خواهیم داد. فراموش نکنیم که ما بیشماریم و امیدوار، پس از ضحاک و حامیانش نترسیم همانطوری که در روز ایران (قدس سابق) نترسیدیم. از همین حالا باید شروع به برنامه ریزی برای آن روز بزرگ کنیم روزی که در تاریخ کشورمان جاودان خواهد شد. فراموش نکنیم که فردا باید پاسخگوی فرزندانمان باشیم. اگر از ما پرسیدند که با ضحاک چه کردید؟ چه پاسخ خواهیم داد؟
شعارهای روز ۱۳ آبان:
استقلال-آزادی-جمهوری ایرانی
کارگر-معلم-دانشجو- پیوندتان مبارک
مرگ بر دیکتاتور
راه حل این بحران-رفراندوم این نظام
زندانی سیاسی-آزاد باید گردد
وقتی که با هم هستیم/از چی باید بترسیم
وقتی که با هم هستیم/از چی می خواهیم بترسیم
شکنجه، تجاوز دیگر اثر ندارد
اعتراف شکنجه دیگر اثر ندارد
می میرم می میرم ایران رو پس می گیرم
سری جدید دکل های ارسال پارازیت فعال شدند
سری جدید دکل های ارسال پارازیت فعال شدند
روزنامه اعتماد: در حالی که مناقشات دولت و مجلس برای شناسایی منبع پارازیت های ماهواره یی همچنان ادامه دارد، دیروز سری جدید دکل های ارسال پارازیت فعال شدند.دکل های ارسال پارازیت های ماهواره یی که گفته می شود اوایل ماه جاری از سوی یکی از نهادهای نظامی در دارآباد تهران نصب شدند دیروز به صورت آزمایشی فعال شدند. بنا به گفته منابع مطلع این دکل ها از دیروز شنبه 25 مهرماه سال جاری تا 25 آبان ماه به صورت آزمایشی فعال خواهند شد، هر چند هنوز هیچ ارگانی رسماً مسوولیت نصب این دکل ها را بر عهده نگرفته است اما گفته می شود هدف از ارسال سری جدید پارازیت های ماهواره یی مقابله با شبکه های ماهواره یی کشورهای بیگانه است.بنا به گفته موافقان نصب سری جدید دکل های ارسال پارازیت این اقدام تدبیر برای مقاومت در برابر رسانه هایی است که قصد براندازی نرم را دارند. موافقان ارسال پارازیت های جدید با اعتقاد به اینکه اعتراضات پراکنده به نتیجه دهمین دور انتخابات ریاست جمهوری به واسطه اخبار کذب و سیاست های این دست رسانه ها به موجی از ناآرامی ها تبدیل شدند لذا مقابله با این امر، اقدامی اضطراری است.این در حالی است که به زعم مخالفان نصب سری جدید دکل های ارسال پارازیت زیان های این اقدام به میزانی است که تبعات زیانباری را بر سلامت شهروندان بر جای می گذارد. همین امر سبب شده است مخالفان این اقدام در مجلس درصدد شناسایی منبع ارسال پارازیت های جدید برآیند و در نشست هایشان با وزیر ارتباطات که قانوناً مسوول فعالیت های مخابراتی کشور است به شناسایی عامل نصب سری جدید دکل های ارسال پارازیت بپردازند. آنچه در این میان حائز اهمیت است اینکه وزیر ارتباطات در پاسخ به سوالات مکرر نمایندگان از منبع ارسال پارازیت ابراز بی اطلاعی می کند.در همین راستا مسعود پزشکیان عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس با تاکید بر اینکه کمیسیون بهداشت و درمان همچنان پیگیر شناسایی منبع ارسال پارازیت های جدید و قدیمی است، گفت؛ تاکنون هیچ گزارشی درباره آثار پارازیت ها بر سلامت افراد به مجلس ارائه نشده است.به این ترتیب آنچه سرگردانی مجلس در رسیدگی به مقوله پارازیت های ماهواره یی را دو چندان می کند این است که وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات با ابراز بی اطلاعی از منبع ارسال پارازیت ها مجلس را به مقابله با سازمانی سوق می دهد که هویت و جایگاه آن برای نمایندگان ناشناخته است.
روزنامه اعتماد: در حالی که مناقشات دولت و مجلس برای شناسایی منبع پارازیت های ماهواره یی همچنان ادامه دارد، دیروز سری جدید دکل های ارسال پارازیت فعال شدند.دکل های ارسال پارازیت های ماهواره یی که گفته می شود اوایل ماه جاری از سوی یکی از نهادهای نظامی در دارآباد تهران نصب شدند دیروز به صورت آزمایشی فعال شدند. بنا به گفته منابع مطلع این دکل ها از دیروز شنبه 25 مهرماه سال جاری تا 25 آبان ماه به صورت آزمایشی فعال خواهند شد، هر چند هنوز هیچ ارگانی رسماً مسوولیت نصب این دکل ها را بر عهده نگرفته است اما گفته می شود هدف از ارسال سری جدید پارازیت های ماهواره یی مقابله با شبکه های ماهواره یی کشورهای بیگانه است.بنا به گفته موافقان نصب سری جدید دکل های ارسال پارازیت این اقدام تدبیر برای مقاومت در برابر رسانه هایی است که قصد براندازی نرم را دارند. موافقان ارسال پارازیت های جدید با اعتقاد به اینکه اعتراضات پراکنده به نتیجه دهمین دور انتخابات ریاست جمهوری به واسطه اخبار کذب و سیاست های این دست رسانه ها به موجی از ناآرامی ها تبدیل شدند لذا مقابله با این امر، اقدامی اضطراری است.این در حالی است که به زعم مخالفان نصب سری جدید دکل های ارسال پارازیت زیان های این اقدام به میزانی است که تبعات زیانباری را بر سلامت شهروندان بر جای می گذارد. همین امر سبب شده است مخالفان این اقدام در مجلس درصدد شناسایی منبع ارسال پارازیت های جدید برآیند و در نشست هایشان با وزیر ارتباطات که قانوناً مسوول فعالیت های مخابراتی کشور است به شناسایی عامل نصب سری جدید دکل های ارسال پارازیت بپردازند. آنچه در این میان حائز اهمیت است اینکه وزیر ارتباطات در پاسخ به سوالات مکرر نمایندگان از منبع ارسال پارازیت ابراز بی اطلاعی می کند.در همین راستا مسعود پزشکیان عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس با تاکید بر اینکه کمیسیون بهداشت و درمان همچنان پیگیر شناسایی منبع ارسال پارازیت های جدید و قدیمی است، گفت؛ تاکنون هیچ گزارشی درباره آثار پارازیت ها بر سلامت افراد به مجلس ارائه نشده است.به این ترتیب آنچه سرگردانی مجلس در رسیدگی به مقوله پارازیت های ماهواره یی را دو چندان می کند این است که وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات با ابراز بی اطلاعی از منبع ارسال پارازیت ها مجلس را به مقابله با سازمانی سوق می دهد که هویت و جایگاه آن برای نمایندگان ناشناخته است.
Sonntag, 11. Oktober 2009
م بهنود شجاعی؛ فریاد از این همه جنایت و خشونت و بیداد
اعدام بهنود شجاعی؛ فریاد از این همه جنایت و خشونت و بیداد
برگرفته از وبلاگ محمد مصطفايی وکیل بهنود شجاعی
بهنود شجاعی در مقابل چشمانم اعدام شد
دیشب حافظ گفت:
حجاب چهره جان میشود غبار تنم خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم عیان نشد که چرا آمدم کجا رفتم دریغ و درد که غافل ز کار خویشتنم
منتظر بودم تا زمان بگذرد و به درب زندان اوین روم حدود ساعت ۲:۳۰ دقیقه با کوهیار قرار گذاشتم و به سمت زندان اوین رفتیم. حدود ۲۰۰ نفر از فعالان حقوق اجتماعی و تعدادی مادر داغدیده هم حضور داشتند. منتظر بودیم که اولیاءدم به زندان بیایند. بعد از گذشت یک ساعت مادر و پدر احسان (مقتول) را به همراه برادر و خواهرش دیدیم. جمعیت به سمت وی رفتند تا آنان را از اعدام بهنود منع کنند. مدتی گذشت و مادر و پدرش گفت که ما گذشت می کنیم. جو بسیار سنگینی حاکم شده بود. درب زندان باز شد . اولیاءدم من و آقای اولیایی فر به داخل رفتیم. مدتی در سالن انتظار ایستادیم. فکر می کردیم که اولیائدم گذشت خواند نمود و بهنود اعدام نخواهد شد. مدتی گذشت صدای دعاهای فعالان از بیرون زندان به گوش می رسید. بعد از چند دقیقه وارد سالن دیگری شدیم. بهنود یا تعدادی از مسئولین زندان هم حضور داشتند. وقتی اولیاءدم به داخل رفت. بهنود به دست و پای آنها افتاد و خواهش و التماس کرد که او را نکشند. سرپرست اجرای احکام صورتجلسه اجرا را تنظیم کرد. چند نفر از مسئولین زندان، من و آقای اولیایی فر به سمت اولیاء دم رفتیم از آنها خواستیم و التماس کردیم که بهنود را اعدام نکنند. مادر مقتول گفت من الان نمی توانم فکر کنم باید طناب دار را به گردن بهنود بیاندازم. بعد از چند دقیقه صدای اذان به گوش رسید. بهنود به اتاقی رفت تا آخرین نماز زندگی اش را بخواند. او رفت تا از خداوند خود طلب مغفرت کند. پس از اتمام نماز همگی به محوطه زندان رفتیم. تمام بدنم می لرزید و نمی دانستم که عاقبت این پسر بی مادر چه خواهد شد. بهنود وقتی به دست و پای مادر و پدر مقتول افتاد به مادر مقتول می گفت که من مادر دارم تو رو به خدا شما مادری کنید و من را اعدام نکنید. همگی به سالن دیگر رفتیم. در سالن چهار پایه مستطیل شکل آهنی وجود داشت که بالای آن طناب دار پلاستیکی آب رنگی نصب کرده بودند. اولیاءدم داخل رفتند و پس از مدتی بهنود را به آن سالن کذایی بردند. سالنی که اعدامها در آنجا صورت می گرفت. من تا به حال ندیده و نشنیده بودم که اجرای احکام یک نفر را به صورت خاص در زندان اوین اعدام کند. ولی برایم تعجب انگیز بود که چرا بهنود به تنهایی اعدام می شد. شاید این هم از بد اقبالی او بود که تنها به آسمان رود. کسانی که آنجا بودند باز هم از مادر و پدر بهنود خواهش کردند و گفتند اگر با خدا معامله کنید زیان نخواهید دید. مادر مقتول گفت باید طناب دار را به گردن بهنود بیاندارید. بهنود به بالای چوبه دار رفت و طناب را به گردنش انداختند. چند ثانیه ای نگذشت که مادر و پدر مقتول به سمت چارپایه رفتند و آن را از زیر پای بهنود کشیدند. بهنود به ملکوت اعلی پیوست.
طاقت دیدن این صحنه را نداشتم. تا چارپایه از زیر پای بهنود کشیده شد تمام اطراف سیاه شده بود.
امروز دیگر بهنود در زندان و بین دوستان خود نیست. جای خالی بهنود را احساس می کنند.
من تمام تلاش خودم را کردم ولی هیچ فایده ای نداشت. باز هم عقیده دارم او مستحق مرگ نبود.
او نمی بایست اعدام شود.ولی اعدام شد.اعدام
برگرفته از وبلاگ محمد مصطفايی وکیل بهنود شجاعی
بهنود شجاعی در مقابل چشمانم اعدام شد
دیشب حافظ گفت:
حجاب چهره جان میشود غبار تنم خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم عیان نشد که چرا آمدم کجا رفتم دریغ و درد که غافل ز کار خویشتنم
منتظر بودم تا زمان بگذرد و به درب زندان اوین روم حدود ساعت ۲:۳۰ دقیقه با کوهیار قرار گذاشتم و به سمت زندان اوین رفتیم. حدود ۲۰۰ نفر از فعالان حقوق اجتماعی و تعدادی مادر داغدیده هم حضور داشتند. منتظر بودیم که اولیاءدم به زندان بیایند. بعد از گذشت یک ساعت مادر و پدر احسان (مقتول) را به همراه برادر و خواهرش دیدیم. جمعیت به سمت وی رفتند تا آنان را از اعدام بهنود منع کنند. مدتی گذشت و مادر و پدرش گفت که ما گذشت می کنیم. جو بسیار سنگینی حاکم شده بود. درب زندان باز شد . اولیاءدم من و آقای اولیایی فر به داخل رفتیم. مدتی در سالن انتظار ایستادیم. فکر می کردیم که اولیائدم گذشت خواند نمود و بهنود اعدام نخواهد شد. مدتی گذشت صدای دعاهای فعالان از بیرون زندان به گوش می رسید. بعد از چند دقیقه وارد سالن دیگری شدیم. بهنود یا تعدادی از مسئولین زندان هم حضور داشتند. وقتی اولیاءدم به داخل رفت. بهنود به دست و پای آنها افتاد و خواهش و التماس کرد که او را نکشند. سرپرست اجرای احکام صورتجلسه اجرا را تنظیم کرد. چند نفر از مسئولین زندان، من و آقای اولیایی فر به سمت اولیاء دم رفتیم از آنها خواستیم و التماس کردیم که بهنود را اعدام نکنند. مادر مقتول گفت من الان نمی توانم فکر کنم باید طناب دار را به گردن بهنود بیاندازم. بعد از چند دقیقه صدای اذان به گوش رسید. بهنود به اتاقی رفت تا آخرین نماز زندگی اش را بخواند. او رفت تا از خداوند خود طلب مغفرت کند. پس از اتمام نماز همگی به محوطه زندان رفتیم. تمام بدنم می لرزید و نمی دانستم که عاقبت این پسر بی مادر چه خواهد شد. بهنود وقتی به دست و پای مادر و پدر مقتول افتاد به مادر مقتول می گفت که من مادر دارم تو رو به خدا شما مادری کنید و من را اعدام نکنید. همگی به سالن دیگر رفتیم. در سالن چهار پایه مستطیل شکل آهنی وجود داشت که بالای آن طناب دار پلاستیکی آب رنگی نصب کرده بودند. اولیاءدم داخل رفتند و پس از مدتی بهنود را به آن سالن کذایی بردند. سالنی که اعدامها در آنجا صورت می گرفت. من تا به حال ندیده و نشنیده بودم که اجرای احکام یک نفر را به صورت خاص در زندان اوین اعدام کند. ولی برایم تعجب انگیز بود که چرا بهنود به تنهایی اعدام می شد. شاید این هم از بد اقبالی او بود که تنها به آسمان رود. کسانی که آنجا بودند باز هم از مادر و پدر بهنود خواهش کردند و گفتند اگر با خدا معامله کنید زیان نخواهید دید. مادر مقتول گفت باید طناب دار را به گردن بهنود بیاندارید. بهنود به بالای چوبه دار رفت و طناب را به گردنش انداختند. چند ثانیه ای نگذشت که مادر و پدر مقتول به سمت چارپایه رفتند و آن را از زیر پای بهنود کشیدند. بهنود به ملکوت اعلی پیوست.
طاقت دیدن این صحنه را نداشتم. تا چارپایه از زیر پای بهنود کشیده شد تمام اطراف سیاه شده بود.
امروز دیگر بهنود در زندان و بین دوستان خود نیست. جای خالی بهنود را احساس می کنند.
من تمام تلاش خودم را کردم ولی هیچ فایده ای نداشت. باز هم عقیده دارم او مستحق مرگ نبود.
او نمی بایست اعدام شود.ولی اعدام شد.اعدام
چهارمین حکم اعدام برای متهمان وقایع اخیر
چهارمین حکم اعدام برای متهمان وقایع اخیر
یکی دیگر از متهمان وقایع پس از انتخابات در ایران توسط دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شد.
به گزارش هرانا به نقل از واحد زندانیان مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، صبح روز جاری توسط شعبه 28 دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه، حکم اعدام به "حامد روحی نژاد" از متهمان وقایع اخیر انتخابات که متهم به ارتباط با یکی از گروههای معاند نظام (انجمن پادشاهی) شده است ابلاغ شد.
نامبرده متهم ردیف دوم پرونده محمدرضا علیزمانی دیگر محکوم به اعدام شده است که ایشان نیز نیز در یکی از جلسات دادگاههای اخیر به صورت نمایشی شرکت داده شده بود.
با احتساب این حکم محکومان به اعدام پس از وقایع اخیر در ایران به چهار تن افزایش یافتند که عبارتند از : حامد روحی نژاد، آرش رحمان پور، ناصر عبدالحسینی و محمدرضا علیزمانی.
یکی دیگر از متهمان وقایع پس از انتخابات در ایران توسط دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شد.
به گزارش هرانا به نقل از واحد زندانیان مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، صبح روز جاری توسط شعبه 28 دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه، حکم اعدام به "حامد روحی نژاد" از متهمان وقایع اخیر انتخابات که متهم به ارتباط با یکی از گروههای معاند نظام (انجمن پادشاهی) شده است ابلاغ شد.
نامبرده متهم ردیف دوم پرونده محمدرضا علیزمانی دیگر محکوم به اعدام شده است که ایشان نیز نیز در یکی از جلسات دادگاههای اخیر به صورت نمایشی شرکت داده شده بود.
با احتساب این حکم محکومان به اعدام پس از وقایع اخیر در ایران به چهار تن افزایش یافتند که عبارتند از : حامد روحی نژاد، آرش رحمان پور، ناصر عبدالحسینی و محمدرضا علیزمانی.
Samstag, 10. Oktober 2009
ده اکتبر روز جهانی علیه اعدام
ده اکتبر روز جهانی علیه اعدام
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران
10 اکتبر روز جهانی علیه اعدام ،روزی که جهان متمدن و آگاه علیه گرفتن جان انسانها به هر بهانه ای به اعتراض بر می خیزد و علیه شیوه های قرون وسطائی و دوران جهل بر می شورد. شیوه های مختلف گرفتن جان انسانها، که ابزاری است در دست حکومت های دیکتاتور علیه ،مخالفان سیاسی ،مذهبی و قومیتی و یا حتی علیه قربانیان اجتماعی خود بکار برده می شود. حکومتهای خود کامه اعدام مخالفین سیاسی ،مذهبی،قومیتی و قربانیان اجتماعی خود را با عنواین مختلف مانند ؛تجزیه طلب،تروریست، ملحد،منافق،محارب،مفسد ،اشرار و غیره به اعمال ضد بشری خود مشروعیت می بخشد.در طی 30 ساله گذاشته در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم در ایران هزاران نفر باعناوین مختلف اعدام شدند. کودکان،زنان باردار،زخمی شدگان بر برانکارد،جوانان و زنان و مردان سالخورده در دادگاههای چند دقیقه ای بدون داشتن وکیل و حق دفاع از خود اعدام شدند.جنایت علیه دختران بسا هولناکتر بود قبل از اعدام مورد تجاوز قرار می گرفتند تا به بهشت که گویا آنان کلید داران آن هستند راه نیابند.اعدام مخالفین سیاسی خود که گاها به دهها نفر در روز می رسید ادامه دادن.تا اینکه در سال 1367 اعدام زنان و مردان آزادیخواه ابعاد گسترده ای بخود گرفت و تنها در چند هفته هزاران زندانی سیاسی بی دفاع اعدام شدند. آنها در مقابل کمسیون مرگ قرار می گرفتند و در معرض چند سئوال قرار داده می شدند و اگر پاسخها دلخواه کمسیون مرگ نبود حکم اعدام آنها صادر می گردید. در این سالها سعی می شد که اعدام ها در خفا صورت گیرد و نهایت تلاش خود را بکار می بردند تا مردم و جهانیان از آن قتل عام ها آگاهی نیابند. در طی ریاست جمهوری احمدی نژاد رئیس جمهور ولی فقیه اعدام های گروهی ابعاد تازه ای بخود گرفت. اعدام های گروهی با اعلام قبلی و با پخش کردن فیلمهای آن از تلویزیون و انتشار تصاویر آن در روزنامه صورت می گرفت. اعدام های قربانیان اجتماعی خود که اکثرا جوانان بودند بصورت هفتگی و گاها چند بار در هفته تکرار می شد و اخبار اعدام ها را به عمد در رسانه ها اعلام می کردند.هدف از این اعدامها ایجاد رعب و وحشت در بین مردم است.موج اعدامها، اعدام کودکان را در بر گرفته و تا به حال بنابه گزارشات روزنامه های دولتی ده ها کودک قربانیان اجتماعی این رژیم اعدام شدند. و در حال حاضر بیش از 100 کودک در انتظار اجرای حکم اعدام بسر می برند.در حالی روز جهانی علیه اعدام را گرامی میداریم که 2 جوان بنام های بهنود شجاعی و صفر انگوتی که در سنین کودکی مرتکب جرم شده اند و همچنین خانم اکرم مهدوی در آستانه اعدام قرار دارند.رژیم ولی فقیه به هیچ قانون و قاعده ای پابند نیست نه به قوانین بین المللی ونه به مناسبتهای جهانی آن (روز جهانی علیه اعدام و یا روز جهانی نقض حقوق بشرو... ) این رژیم در ستیز با جهان و مناسبتهای آن، در این روزها به اعمال غیر انسانی خود شدت می بخشد. و نه به قوانین مذهبی که مدعی پیروی از آن است . اعتراضات کنندگان اخیر در زندان بسر می برند و در دادگاههای فرمایشی مورد محاکمه قرار گرفته اند و خطر جدی اعدام جان آنها را تهدید می کند . در آستانه این روز چندین هموطن خوزستانی ما محکوم به اعدام شده اند و صدها زندانی در زندانهای مختلف ایران در انتظار اعدام بسر می برند.متاسفانه سکوت و بی عملی جامعه جهانی در مقابل جنایتهای که لاینقطع علیه مردم ایران صورت می گیرد باعث شده که آنان مرزهای جدیدی از جنایت علیه بشریت را طی کنند که تاریخ کمتر به خود دیده . لذا در این روز برای گرفتن ابزار رعب و وحشت اعدام از دست رژیم ولی فقیه و پایان دادن به این همه درد و رنج و محنت مردم ایران لغو حکم اعدام در ایران را بعنوان خواسته ملی قرار دهیم و با متشکل شدن و در کنار هم قرار گرفتن این صدا را رساتر کنیم و تا رسیدن به خواسته های خود از تلاش و کوشش باز نیستیم.فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، روز جهانی علیه اعدام را گرامی میدارد و از عموم هموطنان می خواهد که در این را راستا برای لغو حکم اعدام تلاش نمایند و از مراجعه بین المللی خواستار اقدامات عملی و فوری برای پایان دادن به اعدامهای گسترده و مستمر در ایران است.
18 مهر 1388 برابر با 10 اکتبر 2009
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران
10 اکتبر روز جهانی علیه اعدام ،روزی که جهان متمدن و آگاه علیه گرفتن جان انسانها به هر بهانه ای به اعتراض بر می خیزد و علیه شیوه های قرون وسطائی و دوران جهل بر می شورد. شیوه های مختلف گرفتن جان انسانها، که ابزاری است در دست حکومت های دیکتاتور علیه ،مخالفان سیاسی ،مذهبی و قومیتی و یا حتی علیه قربانیان اجتماعی خود بکار برده می شود. حکومتهای خود کامه اعدام مخالفین سیاسی ،مذهبی،قومیتی و قربانیان اجتماعی خود را با عنواین مختلف مانند ؛تجزیه طلب،تروریست، ملحد،منافق،محارب،مفسد ،اشرار و غیره به اعمال ضد بشری خود مشروعیت می بخشد.در طی 30 ساله گذاشته در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم در ایران هزاران نفر باعناوین مختلف اعدام شدند. کودکان،زنان باردار،زخمی شدگان بر برانکارد،جوانان و زنان و مردان سالخورده در دادگاههای چند دقیقه ای بدون داشتن وکیل و حق دفاع از خود اعدام شدند.جنایت علیه دختران بسا هولناکتر بود قبل از اعدام مورد تجاوز قرار می گرفتند تا به بهشت که گویا آنان کلید داران آن هستند راه نیابند.اعدام مخالفین سیاسی خود که گاها به دهها نفر در روز می رسید ادامه دادن.تا اینکه در سال 1367 اعدام زنان و مردان آزادیخواه ابعاد گسترده ای بخود گرفت و تنها در چند هفته هزاران زندانی سیاسی بی دفاع اعدام شدند. آنها در مقابل کمسیون مرگ قرار می گرفتند و در معرض چند سئوال قرار داده می شدند و اگر پاسخها دلخواه کمسیون مرگ نبود حکم اعدام آنها صادر می گردید. در این سالها سعی می شد که اعدام ها در خفا صورت گیرد و نهایت تلاش خود را بکار می بردند تا مردم و جهانیان از آن قتل عام ها آگاهی نیابند. در طی ریاست جمهوری احمدی نژاد رئیس جمهور ولی فقیه اعدام های گروهی ابعاد تازه ای بخود گرفت. اعدام های گروهی با اعلام قبلی و با پخش کردن فیلمهای آن از تلویزیون و انتشار تصاویر آن در روزنامه صورت می گرفت. اعدام های قربانیان اجتماعی خود که اکثرا جوانان بودند بصورت هفتگی و گاها چند بار در هفته تکرار می شد و اخبار اعدام ها را به عمد در رسانه ها اعلام می کردند.هدف از این اعدامها ایجاد رعب و وحشت در بین مردم است.موج اعدامها، اعدام کودکان را در بر گرفته و تا به حال بنابه گزارشات روزنامه های دولتی ده ها کودک قربانیان اجتماعی این رژیم اعدام شدند. و در حال حاضر بیش از 100 کودک در انتظار اجرای حکم اعدام بسر می برند.در حالی روز جهانی علیه اعدام را گرامی میداریم که 2 جوان بنام های بهنود شجاعی و صفر انگوتی که در سنین کودکی مرتکب جرم شده اند و همچنین خانم اکرم مهدوی در آستانه اعدام قرار دارند.رژیم ولی فقیه به هیچ قانون و قاعده ای پابند نیست نه به قوانین بین المللی ونه به مناسبتهای جهانی آن (روز جهانی علیه اعدام و یا روز جهانی نقض حقوق بشرو... ) این رژیم در ستیز با جهان و مناسبتهای آن، در این روزها به اعمال غیر انسانی خود شدت می بخشد. و نه به قوانین مذهبی که مدعی پیروی از آن است . اعتراضات کنندگان اخیر در زندان بسر می برند و در دادگاههای فرمایشی مورد محاکمه قرار گرفته اند و خطر جدی اعدام جان آنها را تهدید می کند . در آستانه این روز چندین هموطن خوزستانی ما محکوم به اعدام شده اند و صدها زندانی در زندانهای مختلف ایران در انتظار اعدام بسر می برند.متاسفانه سکوت و بی عملی جامعه جهانی در مقابل جنایتهای که لاینقطع علیه مردم ایران صورت می گیرد باعث شده که آنان مرزهای جدیدی از جنایت علیه بشریت را طی کنند که تاریخ کمتر به خود دیده . لذا در این روز برای گرفتن ابزار رعب و وحشت اعدام از دست رژیم ولی فقیه و پایان دادن به این همه درد و رنج و محنت مردم ایران لغو حکم اعدام در ایران را بعنوان خواسته ملی قرار دهیم و با متشکل شدن و در کنار هم قرار گرفتن این صدا را رساتر کنیم و تا رسیدن به خواسته های خود از تلاش و کوشش باز نیستیم.فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، روز جهانی علیه اعدام را گرامی میدارد و از عموم هموطنان می خواهد که در این را راستا برای لغو حکم اعدام تلاش نمایند و از مراجعه بین المللی خواستار اقدامات عملی و فوری برای پایان دادن به اعدامهای گسترده و مستمر در ایران است.
18 مهر 1388 برابر با 10 اکتبر 2009
Dienstag, 6. Oktober 2009
بازداشت 12 تن از اعضای کانون صنفی معلمان
بازداشت 12 تن از اعضای کانون صنفی معلمان
فعالان حقوق بشر در ایران
امروز سه شنبه، بیش از 12 نفر از اعضای کانون صنفی معلمان که قرار بود به مناسبت روز جهانی معلم در منزل علی اکبر باغانی، دبیر کل این کانون جمع شوند توسط مامورین امنیتی بازداشت شدند
خبرگزاری هرانا: امروز سه شنبه، بیش از 12 نفر از اعضای کانون صنفی معلمان که قرار بود به مناسبت روز جهانی معلم در منزل علی اکبر باغانی، دبیر کل این کانون جمع شوند، پیش از برگزاری نشست توسط مامورین امنیتی بازداشت شدند. .
به گفته یکی از منابع آگاه قرار بود در این جلسه در رابطه با روز جهانی معلم و هم چنین معلمان دربند صحبت شود که پیش از رسیدن اعضای کانون به محل برگزاری جلسه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نا معلومی منتقل شدند، هم چنین گفتنی است کانون صنفی معلمان به صورت مستمر روزهای سه شنبه جلساتی را برگزار می کند و تا امروز هیچ منع قانونی برای این جلسات بوجود نیامده بود.
اسامی 12 نفر از افراد بازداشت شده عبارت است از: علیرضا جوادی، علی اکبرباغانی، محمود بهشتی لنگرودی، محمود دهقان آزاد، اسماعیل عبدی، مهدیه بهلولی، آقای نیک نژاد، خاتون بادپر، مجتبی قریشیان، عباس معارفی، محمد نوری و آقای جوادپور.
این منبع از احتمال بازداشت دیگر اعضای کانون صنفی معلمان خبر داد.
تصاویری تازه از بازداشتگاه کهریزک
تصاویری تازه از بازداشتگاه کهریزک+ توضیحات «تابناک»
دوشنبه ۱۳ مهر ۱۳۸۸ - ۰۵ اکتبر ۲۰۰۹
تصاویر زیر که از سوی یک سایت خبری جدیدالتأسیس با عنوان تصاویری تازه از بازداشتگاه کهریزک منتشر شده است، ابهاماتی را پدید آورده و ما را بر آن داشت تا در این باره بررسی بیشتری انجام دهیم.به گزارش «تابناک»، یک منبع آگاه از مسائل مربوط به قضیه کهریزک در این باره گفت: بازداشتگاه کهریزک که در چند ده کیلومتری جنوب شرق تهران قرار دارد، در واقع همان زندان شورآباد است که در بیابانهای 15 کیلومتری شرق کهریزک واقع شده است.این منبع آگاه با اشاره به عکسهای منتشره، آنها را جهتدار و با هدف منحرف کردن افکار عمومی از فضای واقعی آنجا دانست و در مورد هر یک از آنان توضیحاتی را به «تابناک» ارایه داد.بنابر اظهارات این منبع آگاه قطعا بهتر بود عکسها و فیلمهایی که توسط مسئولان سازمان قضایی نیروهای مسلح و یا کمیته ویژه پیگیری شورای امنیت ملی با حضور آقایان سروری و دهقان تهیه شده بود، منتشر می شد تا حقایق مسئله آشکار می گشت.
این عکس اساسا نامربوط است و ربطی به محوطه بازداشتگاه کهریزک ندارد.
) عکس دوم واقعیت دارد و نمایی کلی از بازداشتگاه را نشان میدهد. در گوشه سمت چپ این عکس، مخزن گازوئیلی دیده میشود که سوخت مورد نیاز موتورخانه بازداشتگاه را تأمین میکند. محوطه سبز رنگ روبهروی این مخزن، مربوط به موتورخانه است که درست در زیر آن و در عمق 1.5 تا 2 متری از سطح زمین دو قرنطینه وجود دارد که یکی از آنها، ویژه نگهداری اراذل و اوباش بوده و بازداشتیهای اخیر را نیز در قرنطینه دوم نگهداری میکردهاند و این در حالی است که در این عکسها، هیچ اشارهای به آنها نشده؛ ضمن آنکه دود گازوئیل حاصل از کارکرد موتورخانه که شبها فعال بوده هم مستقیم به داخل این قرنطینهها میرفته است.نکته دیگر در این عکس، مربوط به کولرهاست، به گونهای که در واقع این کولرها اساسا کار نمی کردهاند.
) این عکس محوطه بیرونی پادگان آموزشی یگان ویژه ناجا را نشان میدهد که بازداشتگاه مذکور، همان ساختمان سفید رنگ زیر میله پرچم است و در واقع، در گوشهای از همین پادگان واقع شده است
4) در گوشه سمت چپ بالای این عکس تپههایی دیده میشود که در پشت آنها یکسری کانکس هست که مربوط به نگهداری زنان ویژه بوده که در ماجرای خاک سفید دستگیر شده بودند.
5) سمت چپ این عکس همان سوله موسوم به قفس است که برخی از بازداشتیهای مربوط به طرح امنیتاجتماعی را در آنجا نگهداری میکردهاند و فاقد دستشویی و حمام دایمی در شبانهروز بوده و زندانیان تنها ساعات محدودی به آنها دسترسی داشتهاند .
6) در این تصویر تلاش شده تا عکسی تیره و تار گرفته شود تا عمق کثیفی و غیر بهداشتی بودن این سرویسهای بهداشتی مشخص نباشد.
این عکس به خوبی تراکم بازداشتیها را در یک قفس نشان میدهد و این تازه پس از این همه پیگیری و دستوراتی است که از سوی مقامات گوناگون و به ویژه رهبر انقلاب صادر شده است.
) در این عکس آن دو درب انتهایی همان سرویس های بهداشتی عکس قبلی هستند که البته در بعضی از ساعات شبانه روز در اختیار بازداشت شدگان قرار میگرفته است.اما نکته مهمی که در این گزارش تصویری سعی شده از آن غفلت شود، آن است که اساسا جنایاتی که در این بازداشتگاه رخ داده و قلب ملت و رهبری را جریحهدار کرده، به طور کل در هیچ یک از فضاهای این تصاویر رخ نداده و همگی مربوط به همان قرنطینههایی است که هیچ عکسی از آنها منتشر نشده است ضمن اینکه ظاهرا عمدی در کار است تا حقایقی همچون استفاده از برخی اراذل و اوباش در تنبیه بدنی بازداشت شدگان و محدودیتهای غذایی، بهداشتی و ... برای دستگاه قضایی و افکار عمومی روشن نشود.منبع تصاویر: سایت پرچم
شجاعی در آستانه اجرای حکم اعدام قرار دارد
بهنود شجاعی در آستانه اجرای حکم اعدام قرار دارد
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران
: بنابه گزارشات رسیده از بند 6 زندان گوهردشت کرج ، زندانی بهنود شجاعی همراه با 3 زندانی دیگر برای اجرای حکم اعدام به زندان اوین منتقل شدند.صبح امروز سه شنبه 27 مرداد ماه بهنود شجاعی همراه با 3 زندانی دیگر از بند 6 زندان گوهردشت خارج و به زندان اوین جهت اجرای حکم اعدام انتقال داده شدند. بهنود شجاعی تا به حال چندین بار پای چوبۀ دار برده ش ولی در آخرین لحظات بر اثر فشار های بین المللی حکم به تعویق افتاده است. حکم اعدام بهنود شجاعی حساسیت جهانی دارد و تا به حال کمیسر عالی حقوق بشر ،اتحادیه اروپا ، دولتهای مختلف و سازمانهای حقوق بشری خواستار متوقف کردن حکم اعدام وی و سایر نوجوانان هستد.از طرفی دیگر ایران از امضاء کنندگان کنوانسیون حقوق کودک می باشد وملزم به اجرای مفاد آن است. بهنود شجاعی در تاریخ 28 مرداد 1384 در یک نزاع جمعی در پارک ونک و در سن 17 سالگی منجر به مرگ یک نفر دیگر شد. او دستگیر و در دادگاه 74 کیفری محکوم به مرگ می شود و دردیوان عالی کشور حکم اعدام وی مورد تایید قرار گرفت.صادق لاریجانی در بدو تصدی و نصب شدنش با اعدام های کسانی که در سنین نوجوانی و همچنین اعدام دست جمعی آغاز کرده است تا وفاداری خود را به ولی فقیه ثابت کند.او باید بداند اعدام کسانی که در کودکی مرتکب جرم شده اند و همچنین اعدام های دست جمعی بر خلاف قوانین و کنوانسیونهای بین المللی است و جنایت علیه بشریت محسوب می شود.اعدام زندانیان سیاسی،سنکسار، اعدام کودکان، اعدامهای دست جمعی به تایید و دستور رئیس قوه قضائیه صورت می گیرد که توسط ولی فقیه علی خامنه ای منصوب می شود و مجری دستورات و سیاستهای ضد بشری وی می باشد. علی خامنه ای تا به حال برای ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه جنایتهای ضد بشری فوق را بصورت گسترده در ایران به اجرا گذشته است.
تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه آزاد شیراز
تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه آزاد شیراز
در ادامه اعتراضات دانشجوئی در دانشگاه های مختلف به سرکوب گسترده دانشگاهیان، دانشجویان دانشگاه آزاد شیراز واحد صدرا نیز دست به یک تجمع اعتراضی زدند.به گزارش خبرنامه امیرکبیر در تجمعی که دو روز پیش در دانشگاه آزاد شیراز(واحد صدرا)برگزار شد دانشجویان ضمن اعتراض به نتایج دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری و وضع موجود در جامعه خواستار استعفای دولت کودتا شدند.دانشجویان با سر دادن شعارهایی چون دانشجو می میرد؛ذلت نمی پذیرد،نصرمن الله و فتح الغریب ننگ بر این دولت مردم فریب،دروغ گو،دروغ گو، اعتراض خود را به وضع موجود کشور وودولت نامشروع کنونی که بدون رای مردم بر سر کار آمده است بیان کردند.
در ادامه نیز دانشجویان با خواندن سرود یار دبستانی به تجمع خود پایان دادند.
در ادامه اعتراضات دانشجوئی در دانشگاه های مختلف به سرکوب گسترده دانشگاهیان، دانشجویان دانشگاه آزاد شیراز واحد صدرا نیز دست به یک تجمع اعتراضی زدند.به گزارش خبرنامه امیرکبیر در تجمعی که دو روز پیش در دانشگاه آزاد شیراز(واحد صدرا)برگزار شد دانشجویان ضمن اعتراض به نتایج دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری و وضع موجود در جامعه خواستار استعفای دولت کودتا شدند.دانشجویان با سر دادن شعارهایی چون دانشجو می میرد؛ذلت نمی پذیرد،نصرمن الله و فتح الغریب ننگ بر این دولت مردم فریب،دروغ گو،دروغ گو، اعتراض خود را به وضع موجود کشور وودولت نامشروع کنونی که بدون رای مردم بر سر کار آمده است بیان کردند.
در ادامه نیز دانشجویان با خواندن سرود یار دبستانی به تجمع خود پایان دادند.
از ديشب تهران تبديل به يك مايكروويو بزرگ شد
از ديشب تهران تبديل به يك مايكروويو بزرگ شد
از روز گذشته با نصب چندين انتن و تقويت سيگنالهاي HI POWER پارازيت تقريبا كليه كانالهاي فارسي زبان ماهواره اي غير از VOA در مناطق مركزي ، شمال و شمال غرب تهران عملا از دسترس خارج شدند . اين تحركات كه پيش تر و بعد از وقوع كودتا و وقايع پس از آن با شدت كمتري از سوي سپاه آغاز شده بود حال تنها با گذشت يك روز از خريد شركت مخابرات توسط سپاه ، مجددا آغاز گرديده است . كارشناسان يكي از دلايل اين امر را محبوبيت فوق العاده كانال فارسي زبان “فارسي1″ و تاثير آن بر كاهش چشمگير مخاطبان صدا و سيما به عنوان اهرم جريان ساز نظام ميدانند . شدت اين امواج به حدي است كه در صورتي كه در فاصله نزديك به آنتنهاي ارسال پارازيت براي مدت طولاني تكه اي گوشت يا مرغ قرار گيرد ، پخته ميشود . به نظر ميرسد كه با توجه به آثار سوء اين امواج كه در دراز مدت باعث ايجاد انواع ناراحتيهاي پوستي ، سرطان و خون ميگردد ، تنها مسئله اي كه كوچكترين اهميتي براي دست اندركاران اين تهاجم الكترونيك ندارد ، جان و سلامت شهروندان تهران است .
منبع : وبلاگ كاوه آهنگر
آژير قرمز در تهران ! روز شنبه سپاه سيستم جديد ارسال پارازيت خود را با قدرت بالاي 1 گيگاهرتز در تهران تست ميكند
خبرهاي موثق رسيده از يكي از كارمندان شركت مخابراتي صا ايران ( وابسته به سپاه ) حاكي از آن است كه سيستم مجهز روسي ارسال پارازيت كه اغلب در جنگ هاي مدرن الكترونيك براي اختلال در رادارها استفاده مي شود با تغييرات غير استاندارد صاايران به قدرت بالايي براي ارسال امواج دست يافته است . در اين سيستم اسيلاتورهايي در پهناي باند مايكروويو استفاده شده كه تمامي كانال هاي ماهواره اي را دچار اختلال ميكند قدرت باندهاي ارسال شده بالاتر از قدرت امواج مايكروويو يعني از 1 تا چند گيگا هرتز است ! كه اثرات سوء براي بدن انسان و موجودات زنده دارد . از بين رفتن تعادل دماي بدن، براي انسان مرگ آور است و بيشتر از يك بمب اتمي براي افراد خطرناك است . يادآور ميشود كه اين كارمند صا ايران درباره مضرات اين امواج و جلوگيري از آسيبهاي مرگ آور كه منجر به سرطانهاي خوني و هورموني ( عقيم شدن ) انسان ميشود . اعلام كرد كه اين تست از ساعت 11 صبح روز شنبه قرار است در يكي از مناطق جنوبي تهران كه محل دقيق آن به ما هنوز اعلام نشده به مدت 15 ساعت انجام ميشود . كه تنها راه جلوگيري از عوارض اين تشعشعات خروج از منطقه تست يعني جنوب شهر است .
منبع : وبلاگ وطن اي هستي من
Sonntag, 4. Oktober 2009
ممنوعیت از تحصیل دانشجویان دانشگاه تربیت معلم
ممنوعیت از تحصیل دانشجویان دانشگاه تربیت معلم
خبرنامه امیرکبیر: در پی احضار بی سابقه ی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم به کمیته ی انضباطی در تابستان گذشته، یازده دانشجوی این دانشگاه، احکام محرومیت از تحصیل دریافت کردند.
با شروع سال تحصیلی جدید، مهران عباسی زاده، فاروق معروفی، محمد قدس، هادی بینش، حسن افشاری، سامان جوادی نژاد، امین شجاع، سعدی سپانتا، محمد شریفی، صدرا بلوکی، امجد صالحی" هر کدام به یک یا دو ترم منع موقت از تحصیل با احتساب در سنوات محکوم شدند و جمعا 15 ترم ممنوعیت از تحصیل برای دانشجویان این دانشگاه صادر شده است.
لازم به ذکر است که حکم دبیری حسن افشاری، سامان جوادی نژاد، سعدی سپانتا نیز لغو گردیده و این دانشجویان ملزم به پرداخت خسارت دوره ی دبیری خود شده اند.
محمد شریفی عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم و نیز یکی از دانشجویانی که با حکم محرومیت از تحصیل روبرو شده است، در مصاحبه با خبرنامه ی امیرکبیر درباره صدور این احکام سنگین گفت: «دولت نامشروع احمدی نژاد در ادامه ی سرکوب معترضان، شروع به برخورد با دانشجویان کرده است».
وی هم چنین در این رابطه به خبرنامه امیرکبیر گفت: «دولت برای جلوگیری از اعتراض دانشجویان، به بهانه ی واهی شیوع بیماری، دست به تعطیلی یک هفته ای دانشگاهها زد و در ادامه، با صدور احکام منع از تحصیل، شروع به حذف دانشجویان فعال از سطح دانشگاهها کرده است.»گفتنی است موج فشارهای گسترده بر دانشجویان دانشگاه های مختلف از سوی کمیته های انضباطی و نهادهای امنیتی و قضائی ادامه دارد و طی آن از دو ماه گذشته بیش از هزار دانشجو با فشار و تهدید روبرو شده و یا احکام سنگین کمیته انضباطی مبنی بر ممنوعیت از تحصیل و یا اخراج را دریافت کرده اند.
خبرنامه امیرکبیر: در پی احضار بی سابقه ی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم به کمیته ی انضباطی در تابستان گذشته، یازده دانشجوی این دانشگاه، احکام محرومیت از تحصیل دریافت کردند.
با شروع سال تحصیلی جدید، مهران عباسی زاده، فاروق معروفی، محمد قدس، هادی بینش، حسن افشاری، سامان جوادی نژاد، امین شجاع، سعدی سپانتا، محمد شریفی، صدرا بلوکی، امجد صالحی" هر کدام به یک یا دو ترم منع موقت از تحصیل با احتساب در سنوات محکوم شدند و جمعا 15 ترم ممنوعیت از تحصیل برای دانشجویان این دانشگاه صادر شده است.
لازم به ذکر است که حکم دبیری حسن افشاری، سامان جوادی نژاد، سعدی سپانتا نیز لغو گردیده و این دانشجویان ملزم به پرداخت خسارت دوره ی دبیری خود شده اند.
محمد شریفی عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم و نیز یکی از دانشجویانی که با حکم محرومیت از تحصیل روبرو شده است، در مصاحبه با خبرنامه ی امیرکبیر درباره صدور این احکام سنگین گفت: «دولت نامشروع احمدی نژاد در ادامه ی سرکوب معترضان، شروع به برخورد با دانشجویان کرده است».
وی هم چنین در این رابطه به خبرنامه امیرکبیر گفت: «دولت برای جلوگیری از اعتراض دانشجویان، به بهانه ی واهی شیوع بیماری، دست به تعطیلی یک هفته ای دانشگاهها زد و در ادامه، با صدور احکام منع از تحصیل، شروع به حذف دانشجویان فعال از سطح دانشگاهها کرده است.»گفتنی است موج فشارهای گسترده بر دانشجویان دانشگاه های مختلف از سوی کمیته های انضباطی و نهادهای امنیتی و قضائی ادامه دارد و طی آن از دو ماه گذشته بیش از هزار دانشجو با فشار و تهدید روبرو شده و یا احکام سنگین کمیته انضباطی مبنی بر ممنوعیت از تحصیل و یا اخراج را دریافت کرده اند.
روز جهانی معلم
سیزده مهر (۵ اکتبر)، روز جهانی معلم
«هدف آموزش، رشد کامل شخصیت انسانی، تقویت احترام به حقوق بشر و آزادیهای بنیادین خواهد بود. آموزش باید تفاهم، مدارا و دوستی درمیان همه ملت ها و گروه های نژادی و مذهبی را ترویج کند و به فعالیت های (سازمان) ملل متحد، در راه حفظ صلح، یاری رساند.» (بند ۲ ماده ۲۶ اعلامیه جهانی حقوق بشر)
Sun / 04 10 2009 / 11:16روز جهانی معلم از سال ۱۹۶۶، بنا به توصیه سازمان جهانی کار (ILO) و یونسکو، روز پنجم اکتبر، مصادف با ۱۳ مهر ماه، روز جهانی معلم نامگذاری شد تا این روز بهانهای باشد برای حمایت و تقویت بیش از پیش دولتها از معلمان کشورهایشان. سال گذشته دبیرکل آموزش بین الملل در پیام جهانی خود نوشته بود: « توصیههای سال ۱۹۹۷ میلادی یونسکو درباره وضعیت پرسنل آموزشی موسسات عالی، تعهدات بیشتری در قبال اعضای هیات علمی دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی ایجاد کرد. هر دو این توصیه ها با هم اساساً به عنوان منشور حقوق و مسوولیت های معلمان تلقی می شود.» او در بیانیه خود آورده بود: «هرچند دولت ها در جهان ادعا می کنند از ارزش ها و اصول مندرج در این توصیه ها حمایت می کنند اما بسیاری از دولت ها نه حقوق محفوظ در این توصیه ها را رعایت می کنند و نه سیاست هایی را به اجرا می گذارند که با این توصیه ها سازگار باشد.» «ای آی» سازمان جهانی معلمان است که ۳۰ میلیون معلم که بیش از ۱۷۰ کشور عضو آن هستند. این سازمان نشانگر نوعی همبستگی جهانی است. معلمانی که در این سازمان عضو هستند در جهت ارتقای آموزش، رفع مشکل های معلمان و مسائلی در این حد فعالیت می کنند. ای آی در ایران و سراسر جهان، راهبردهای مسالمت آمیزی را در پیش گرفته که به بهبود شرایط معلمان به عنوان خادمان حرفه ای بخش عمومی و دانش آموزان کمک کند. شعار سال گذشته روز جهانی معلم «اهمیت معلم» بود. علاوه بر آن، میلیون ها مربی در سراسر جهان گرد پیام «آموزش باکیفیت حق بنیادین هر انسانی است»، دست به راهپیمایی مسالمت آمیز زدند. پس از جهانی شدن روز معلم، بسیاری از کشورها تحت تاثیر قرار گرفته و با حمایت یونسکو، تسهیلاتی را برای معلمان خود در نظر گرفتند. به طور مثال کشور کانادا، بالغ بر ۱۰۰ میلیون دلار برای برقراری کلاس های آموزشی و امکانات ویژه برای دانش آموزان و ارتقای سطح کیفی دانش معلمان «اونتاریو» کانادا اختصاص داد.در آمریکا نیز با تحقیقاتی که در سال ۱۹۷۷ انجام شد، حقوق معلمان هاوایی کمترین میزان را در میان دیگر ایالات امریکایی به خود اختصاص داده بود اما از سال ۲۰۰۱ به بعد با تغییر سیستم آموزشی وضعیت معلمان به کلی دگرگون شد.
«هدف آموزش، رشد کامل شخصیت انسانی، تقویت احترام به حقوق بشر و آزادیهای بنیادین خواهد بود. آموزش باید تفاهم، مدارا و دوستی درمیان همه ملت ها و گروه های نژادی و مذهبی را ترویج کند و به فعالیت های (سازمان) ملل متحد، در راه حفظ صلح، یاری رساند.» (بند ۲ ماده ۲۶ اعلامیه جهانی حقوق بشر)
Sun / 04 10 2009 / 11:16روز جهانی معلم از سال ۱۹۶۶، بنا به توصیه سازمان جهانی کار (ILO) و یونسکو، روز پنجم اکتبر، مصادف با ۱۳ مهر ماه، روز جهانی معلم نامگذاری شد تا این روز بهانهای باشد برای حمایت و تقویت بیش از پیش دولتها از معلمان کشورهایشان. سال گذشته دبیرکل آموزش بین الملل در پیام جهانی خود نوشته بود: « توصیههای سال ۱۹۹۷ میلادی یونسکو درباره وضعیت پرسنل آموزشی موسسات عالی، تعهدات بیشتری در قبال اعضای هیات علمی دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی ایجاد کرد. هر دو این توصیه ها با هم اساساً به عنوان منشور حقوق و مسوولیت های معلمان تلقی می شود.» او در بیانیه خود آورده بود: «هرچند دولت ها در جهان ادعا می کنند از ارزش ها و اصول مندرج در این توصیه ها حمایت می کنند اما بسیاری از دولت ها نه حقوق محفوظ در این توصیه ها را رعایت می کنند و نه سیاست هایی را به اجرا می گذارند که با این توصیه ها سازگار باشد.» «ای آی» سازمان جهانی معلمان است که ۳۰ میلیون معلم که بیش از ۱۷۰ کشور عضو آن هستند. این سازمان نشانگر نوعی همبستگی جهانی است. معلمانی که در این سازمان عضو هستند در جهت ارتقای آموزش، رفع مشکل های معلمان و مسائلی در این حد فعالیت می کنند. ای آی در ایران و سراسر جهان، راهبردهای مسالمت آمیزی را در پیش گرفته که به بهبود شرایط معلمان به عنوان خادمان حرفه ای بخش عمومی و دانش آموزان کمک کند. شعار سال گذشته روز جهانی معلم «اهمیت معلم» بود. علاوه بر آن، میلیون ها مربی در سراسر جهان گرد پیام «آموزش باکیفیت حق بنیادین هر انسانی است»، دست به راهپیمایی مسالمت آمیز زدند. پس از جهانی شدن روز معلم، بسیاری از کشورها تحت تاثیر قرار گرفته و با حمایت یونسکو، تسهیلاتی را برای معلمان خود در نظر گرفتند. به طور مثال کشور کانادا، بالغ بر ۱۰۰ میلیون دلار برای برقراری کلاس های آموزشی و امکانات ویژه برای دانش آموزان و ارتقای سطح کیفی دانش معلمان «اونتاریو» کانادا اختصاص داد.در آمریکا نیز با تحقیقاتی که در سال ۱۹۷۷ انجام شد، حقوق معلمان هاوایی کمترین میزان را در میان دیگر ایالات امریکایی به خود اختصاص داده بود اما از سال ۲۰۰۱ به بعد با تغییر سیستم آموزشی وضعیت معلمان به کلی دگرگون شد.
فیلم مسابقه ای که برنده آن مردم بودند
فریاد "مرگ بر تو"
اینجا استادیوم یکصدهزارنفره تهران است. روز جمعه و مسابقه دو تیم استقلال و پیروزی که دستور داده بودند مساوی از زمین بیرون بیآیند تا هیجان برد و باخت منجر به تظاهرات علیه کودتا و احمدی نژاد نشود. بازی مساوی تمام شد، اما مردم با کودتاچی ها به نتیجه مساوی نرسیدند بلکه برنده شدند. گوشه ای از مسابقه را با شعار "مرگ بر تو" ببینید. متاسفانه کسی که این فیلم را روی یوتیوب قرار داده، دراین وسط از آب گل آلود یک ماهی تبلیغاتی هم برای خود گرفته و از کیفیت فیلم کاسته است.
اینجا استادیوم یکصدهزارنفره تهران است. روز جمعه و مسابقه دو تیم استقلال و پیروزی که دستور داده بودند مساوی از زمین بیرون بیآیند تا هیجان برد و باخت منجر به تظاهرات علیه کودتا و احمدی نژاد نشود. بازی مساوی تمام شد، اما مردم با کودتاچی ها به نتیجه مساوی نرسیدند بلکه برنده شدند. گوشه ای از مسابقه را با شعار "مرگ بر تو" ببینید. متاسفانه کسی که این فیلم را روی یوتیوب قرار داده، دراین وسط از آب گل آلود یک ماهی تبلیغاتی هم برای خود گرفته و از کیفیت فیلم کاسته است.
Samstag, 3. Oktober 2009
اتحاد طرفداران استقلال و پیروزی
اتحاد طرفداران استقلال و پیروزیعلیه کودتای انتخاباتی 22 خرداد
مسابقه استقلال و پیروزی در استادیوم یکصدهزار نفره، همان شد که فرماندهان نظامی با تهدید می خواستند جلوی آن را بگیرند. صبح نماز جمعه به امامت حجت الاسلامی بنام "صدیقی" برگزار شد که به جای رفسنجانی او را به نماز می فرستند تا نماز هاشمی تبدیل به تظاهرات سبز نشود. تسلط ایشان به علم پزشکی و علوم اجتماعی و علوم دروغگوئی را در همین شماره می بینید. بعد از ظهر مسابقه فوتبال استقلال با پیروزی انجام شد. آنها که نتوانسته بودند به نماز جمعه بروند، به فوتبال رفتند و آنچه را می خواستند در نماز جمعه بگویند در استادیوم یکصدهزار نفره گفتند: یا حسین، میرحسین!
مسابقه را دستور داده بودند "نرم" برگزار شود تا مردم به هیجان نیآیند. از همان ابتدای نیمه اول بازی مردم متوجه فرمان کودتائی شدند و تا پایان "مساوی" بازی نیز علیه این دستور و بازی بی روح دو تیم شعار دادند. البته شعار اصلی یا حسین، میرحسین بود، اما از شعار "این سازشه، نه بازی"، "تبانی تبانی"، "تا احمدی نژاده، هر روز همین بساطه" غفلت نکردند. برای اولین بار در یک بازی فوتبال، طرفداران دو تیم با هم متحد شده و علیه کودتا شعار دادند. از ابتدای بازی تا پایان بازی مردم شعار دادند، تا حدی که سیمای جمهوری اسلامی نیز نتوانست صحنه هائی بسیار را حذف کند و مردم در خانه هایشان همبستگی طرفداران دو تیم و شعار علیه کودتا و به نفع موسوی را دیدند و شنیدند. از لباس شخصی هائی که بین جمعیت پخش کرده بودند نیز کاری بر نیآمد. یعنی نه توانستند نارنجک اشک آور پرت کنند و نه توانستند مردم را بترسانند و جلوی شعار دادن آنها را بگیرند. بازی را هم نتوانستند با خیال راحت ببینند، زیرا تماشاچی ها آنها را نشانه کرده و به یکدیگر نشان میدادند. شده بودند تابلو! یکصد و بیست روز بعد از کودتای 22 خرداد، هنوز فرماندهان سپاه و رهبر حرف خودشان را می زنند و مردم نیز حرف خودشان را. یکی نمونه از فیلم هائی که از بازی و شعارهای تماشاچیان روی شبکه یوتیوب قرار گرفته را از اینجا ببینید!
مسابقه استقلال و پیروزی در استادیوم یکصدهزار نفره، همان شد که فرماندهان نظامی با تهدید می خواستند جلوی آن را بگیرند. صبح نماز جمعه به امامت حجت الاسلامی بنام "صدیقی" برگزار شد که به جای رفسنجانی او را به نماز می فرستند تا نماز هاشمی تبدیل به تظاهرات سبز نشود. تسلط ایشان به علم پزشکی و علوم اجتماعی و علوم دروغگوئی را در همین شماره می بینید. بعد از ظهر مسابقه فوتبال استقلال با پیروزی انجام شد. آنها که نتوانسته بودند به نماز جمعه بروند، به فوتبال رفتند و آنچه را می خواستند در نماز جمعه بگویند در استادیوم یکصدهزار نفره گفتند: یا حسین، میرحسین!
مسابقه را دستور داده بودند "نرم" برگزار شود تا مردم به هیجان نیآیند. از همان ابتدای نیمه اول بازی مردم متوجه فرمان کودتائی شدند و تا پایان "مساوی" بازی نیز علیه این دستور و بازی بی روح دو تیم شعار دادند. البته شعار اصلی یا حسین، میرحسین بود، اما از شعار "این سازشه، نه بازی"، "تبانی تبانی"، "تا احمدی نژاده، هر روز همین بساطه" غفلت نکردند. برای اولین بار در یک بازی فوتبال، طرفداران دو تیم با هم متحد شده و علیه کودتا شعار دادند. از ابتدای بازی تا پایان بازی مردم شعار دادند، تا حدی که سیمای جمهوری اسلامی نیز نتوانست صحنه هائی بسیار را حذف کند و مردم در خانه هایشان همبستگی طرفداران دو تیم و شعار علیه کودتا و به نفع موسوی را دیدند و شنیدند. از لباس شخصی هائی که بین جمعیت پخش کرده بودند نیز کاری بر نیآمد. یعنی نه توانستند نارنجک اشک آور پرت کنند و نه توانستند مردم را بترسانند و جلوی شعار دادن آنها را بگیرند. بازی را هم نتوانستند با خیال راحت ببینند، زیرا تماشاچی ها آنها را نشانه کرده و به یکدیگر نشان میدادند. شده بودند تابلو! یکصد و بیست روز بعد از کودتای 22 خرداد، هنوز فرماندهان سپاه و رهبر حرف خودشان را می زنند و مردم نیز حرف خودشان را. یکی نمونه از فیلم هائی که از بازی و شعارهای تماشاچیان روی شبکه یوتیوب قرار گرفته را از اینجا ببینید!
تجمع اعتراضی خانوادههای دستگیرشدگان 27 شهریور و فعالین دانشجوئی
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران
تجمع اعتراضی خانواده های دستگیر شدگان 27 شهریور و فعالین دانشجوئی در مقابل دادگاه انقلاب
بنابه گزارشات رسیده خانواده های دستگیر شدگان روز 27 شهریروماه و خانواده های فعالین دانشجوی پارک جمشیدیه در مقابل دادگا انقلاب دست به تجمعات اعتراضی زدند و خواستار آزادی عزیزان خود هستند.امروز شنبه 11مهرماه حدود 70 نفر از خانواده بازداشت شده ها در مقابل دادگاه انقلاب به انتظار خبر کفالت و وثیقه برای عزیزانشان با نگرانی تجمع اعتراضی بر پا کردند اگر چه عدۀ کمی از آنها آزاد شده اند اما هنوز عده ای زیادی بدون تفهیم اتهام و بلاتکلیف در زندان بسر می برند.علیرغم گذشت بیش از 2 هفته هنوز نام عده ای از دستگیر شدگان به تایید دادگاه انقلاب نرسیده است.خانواده ها با نگرانی و خشم زیاد خواهان جوابگویی مسئولان دادگاه انقلاب در مورد وضعیت عزیزانشان بودند چرا که در این مدت هیچ کس جوابگوی آنها نبوده است..یکی از شیوه های فریب دادگاه انقلاب که اخیرا برای بازداشت عده ای از افراد که در راهپیمایی ها و تجمعات حضور داشتند این است که ماموران نیروی انتظامی موبایل و یا کارت شناسایی این افراد را ضبط می کنند و آنها را آزاد می کنند اما بعد از مدتی از دادگاه با آنها تماس می گیرند که برای گرفتن موبایل و یا کارت شناسایی خود به طبقه سوم واحد امنیت مراجعه کنید . این افراد بعد از مراجعه به این شعبه در همان جا بازداشت و روانه زندان اوین می شوند.افرادی که تا به حال با این شیوه فریبکارانه حسن زارع دهنوی معروف به حسن حداد بازداشت شده اند عبارتند از؛ جواد جلالی فر 27 ساله و متاهل ، مهرنوش محمدی 23 ساله ، نریمان معصومی 21 ساله می باشند.همچنین تعدادی از خانواده های فعالین دانشجویی که دیروز در پارک جمشیدیه با یورش مامورین وزارت اطلاعات دستگیر و به نقاط نامعلومی منتقل شده بودند ،امروز به دادگاه انقلاب مراجعه کردند .اسامی این افراد هنوز به تایید دادگاه انقلاب نرسیده و خانواده ها در بلاتکلیفی و انتظار بسر می برند.دیروز تا پاسی از شب خانواده ها در مقابل اداره پیگیری اطلاعات به انتظار خبری از عزیزان خود ایستاده بودند که هیچ گونه جوابی به آنها داده نشد.گفته می شود که 3 نفر از آنها صبح روز شنبه 11 مهر ماه بدون کفالت و وثیقه آزاد شدند اما از سایر دستگیر شدگان و مکان نگهداری آنها هنوز اطلاعی در دست نیست.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، یورش و دستگیری فعالین دانشجوئی و ادامه بازداشت دستگیر شدگان روز 27 شهریور را محکوم می کند و از دبیر کل و کمیسر عالی حقوق بشر برای گرفتن تصمیمات لازم اجرا خواهان ارجاع پرونده نقض حقوق بشر این رژیم به شورای امنیت سازمان ملل است.
11 مهر 1388 برابر با 3 سبتامبر 2009گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:دفتر دبیرکل سازمان مللکمیساریای عالی حقوق بشر کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا سازمان عفو بین المللسازمان دیدبان حقوق بشر
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران
تجمع اعتراضی خانواده های دستگیر شدگان 27 شهریور و فعالین دانشجوئی در مقابل دادگاه انقلاب
بنابه گزارشات رسیده خانواده های دستگیر شدگان روز 27 شهریروماه و خانواده های فعالین دانشجوی پارک جمشیدیه در مقابل دادگا انقلاب دست به تجمعات اعتراضی زدند و خواستار آزادی عزیزان خود هستند.امروز شنبه 11مهرماه حدود 70 نفر از خانواده بازداشت شده ها در مقابل دادگاه انقلاب به انتظار خبر کفالت و وثیقه برای عزیزانشان با نگرانی تجمع اعتراضی بر پا کردند اگر چه عدۀ کمی از آنها آزاد شده اند اما هنوز عده ای زیادی بدون تفهیم اتهام و بلاتکلیف در زندان بسر می برند.علیرغم گذشت بیش از 2 هفته هنوز نام عده ای از دستگیر شدگان به تایید دادگاه انقلاب نرسیده است.خانواده ها با نگرانی و خشم زیاد خواهان جوابگویی مسئولان دادگاه انقلاب در مورد وضعیت عزیزانشان بودند چرا که در این مدت هیچ کس جوابگوی آنها نبوده است..یکی از شیوه های فریب دادگاه انقلاب که اخیرا برای بازداشت عده ای از افراد که در راهپیمایی ها و تجمعات حضور داشتند این است که ماموران نیروی انتظامی موبایل و یا کارت شناسایی این افراد را ضبط می کنند و آنها را آزاد می کنند اما بعد از مدتی از دادگاه با آنها تماس می گیرند که برای گرفتن موبایل و یا کارت شناسایی خود به طبقه سوم واحد امنیت مراجعه کنید . این افراد بعد از مراجعه به این شعبه در همان جا بازداشت و روانه زندان اوین می شوند.افرادی که تا به حال با این شیوه فریبکارانه حسن زارع دهنوی معروف به حسن حداد بازداشت شده اند عبارتند از؛ جواد جلالی فر 27 ساله و متاهل ، مهرنوش محمدی 23 ساله ، نریمان معصومی 21 ساله می باشند.همچنین تعدادی از خانواده های فعالین دانشجویی که دیروز در پارک جمشیدیه با یورش مامورین وزارت اطلاعات دستگیر و به نقاط نامعلومی منتقل شده بودند ،امروز به دادگاه انقلاب مراجعه کردند .اسامی این افراد هنوز به تایید دادگاه انقلاب نرسیده و خانواده ها در بلاتکلیفی و انتظار بسر می برند.دیروز تا پاسی از شب خانواده ها در مقابل اداره پیگیری اطلاعات به انتظار خبری از عزیزان خود ایستاده بودند که هیچ گونه جوابی به آنها داده نشد.گفته می شود که 3 نفر از آنها صبح روز شنبه 11 مهر ماه بدون کفالت و وثیقه آزاد شدند اما از سایر دستگیر شدگان و مکان نگهداری آنها هنوز اطلاعی در دست نیست.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، یورش و دستگیری فعالین دانشجوئی و ادامه بازداشت دستگیر شدگان روز 27 شهریور را محکوم می کند و از دبیر کل و کمیسر عالی حقوق بشر برای گرفتن تصمیمات لازم اجرا خواهان ارجاع پرونده نقض حقوق بشر این رژیم به شورای امنیت سازمان ملل است.
11 مهر 1388 برابر با 3 سبتامبر 2009گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:دفتر دبیرکل سازمان مللکمیساریای عالی حقوق بشر کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا سازمان عفو بین المللسازمان دیدبان حقوق بشر
اکثر فروشندگان کلیه در ایران جوانان 25 ساله هستند
اکثر فروشندگان کلیه در ایران جوانان 25 ساله هستند
سایت فردا در تهران: مدیرعامل انجمن خیریه حمایت از بیماران کلیوی ایران گفت : بیشترین اهدا کنندگان کلیه در کشور جوانان 25 ساله هستند.
هاشم قاسمی تصریح کرد: حداکثر سن برای اهدای کلیه 35 سالگی است ضمن آنکه بیش از 50 درصد اهدا کنندگان کلیه در رده سنی 25 تا 26 سال قرار دارند.
مدیرعامل انجمن حمایت از بیماران کلیوی ایران در خصوص مبلغی که اهداکننده کلیه دریافت می کنند، گفت: در حال حاضر آنچه به عنوان هزینه بستری و مراقبتهای بعد از عمل پیوند به اهدا کننده کلیه پرداخت می شود حداکثر 5 میلیون تومان است.
سایت فردا در تهران: مدیرعامل انجمن خیریه حمایت از بیماران کلیوی ایران گفت : بیشترین اهدا کنندگان کلیه در کشور جوانان 25 ساله هستند.
هاشم قاسمی تصریح کرد: حداکثر سن برای اهدای کلیه 35 سالگی است ضمن آنکه بیش از 50 درصد اهدا کنندگان کلیه در رده سنی 25 تا 26 سال قرار دارند.
مدیرعامل انجمن حمایت از بیماران کلیوی ایران در خصوص مبلغی که اهداکننده کلیه دریافت می کنند، گفت: در حال حاضر آنچه به عنوان هزینه بستری و مراقبتهای بعد از عمل پیوند به اهدا کننده کلیه پرداخت می شود حداکثر 5 میلیون تومان است.
بازداشت دسته جمعی اعضای دفتر تحکیم وحدت
بازداشت دسته جمعی اعضای دفتر تحکیم وحدت
جمعه ۱۰ مهر ۱۳۸۸ - ۰۲ اکتبر ۲۰۰۹
بازداشت ۱۵ نفر از فعالان دفتر تحکيم وحدتدوارنيوز: ۱۵ نفر از اعضای شورای مرکزی و شورای تهران دفتر تحکيم وحدت صبح امروز بازداشت شدند.به گزارش خبرنگار ادوارنيوز، مهدی عربشاهی، ميلاد اسدی و فريد هاشمی از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت نيز در ميان بازداشت شدگان هستند. بر اساس اين گزارش بازداشت اين فعالان دانشجويی در پارک جمشيديه تهران صورت گرفته است.اسامی برخی از بازداشتشدگان امروز به اين شرح است:عزت تربتی (دانشگاه تهران)، مونا غفاری ( دانشگاه خواجه نصير) ، حسين معصومی (دانشگاه آزاد)، حامد عزيزی (دانشگاه آزاد)، مجيد عباسی (دانشگاه خواجه نصير)، زهرا نيک سرشت (دانشگاه خواجه نصير)، سياوش حاتم (دانشگاه همدان)، حمزه موذن (دانشگاه شهيد عباسپور)، احمد احمديان (دانشگاه تهران)، نسيم سرابندی (دانشگاه تهران)، امير حسين معظمی (دانشگاه شهيد عباسپور)، محمد رضايی (دانشگاه شهيد عباسپور).***بازداشت اعضای شورای مرکزی و شورای تهران دفتر تحکيم وحدتخبرنامه اميرکبير: بيش از ۱۴ نفر از از اعضای شورای مرکزی و شورای تهران دفتر تحکيم وحدت صبح امروز بازداشت شدند.به گزارش خبرنامه اميرکبير اين اعضا در پی جلسه امروز شورای تهران دفتر تحکيم وحدت و توسط افرادی که لباس نيروی انتظامی بر تن داشتند، بازداشت شدند.مهدی عربشاهی، ميلاد اسدی، فريد هاشمی از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت و نسيم سرابندی دبير کميسيون زنان دفتر تحکيم وحدت در ميان بازداشت شدگان هستند.به جز ۳ تن از اعضای شورای مرکزی و دبير کميسيون زنان دفتر تحکيم وحدت، برخی از دانشجويان عضو شورای تهران تحکيم وحدت و اعضای انجمن های اسلامی دانشگاه های مختلف نيز جزو بازداشت شدگان هستند.زهرا نيک پور، فواد فراهانی، هادی الم لی، عزت تربتی، مونا غفاری، حامد عزيزی، سياوش حاتم، حميد موذن، حسين معصومی، حميد موذن و مجيد عباسی از جمله دانشجويان بازداشت شده در جلسه امروز شورای تهران دفتر تحکيم وحدت هستند.در حال حاضر و پس از مراجعه خانواده های اين دانشجويان به کلانتری منطقه و پليس امنيت، اين نيروها از بازداشت های صبح امروز ابراز بی اطلاعی کرده
Donnerstag, 1. Oktober 2009
گوشمالی جواد لاریجانی
گوشمالی جواد لاریجانی
Tue / 29 09 2009 / 14:14
استادان و دانشجویان محل سخنرانی جواد لاریجانی را ترک کردند و او برای صندلیهای خالی سخنرانی کردگزارش اختصاصی وبلاگ اتوپیا: مراسم افتتاحیه کنفرانس "زبان، شناخت و واقعیت" در پژوهشگاه دانشهای بنیادین (IPM )، با سخنرانی جواد لاریجانی برای صندلیهای خالی آغاز شد!به گزارش اتوپیا، کارگاه سه روزه "زبان، شناخت و واقعیت" از صبح امروز، سه شنبه هفتم مهرماه، با شرکت اساتید فلسفه و دانشجویان دکتری از دانشگاههای شریف، تربیت مدس، علوم و تحقیقات و انجمن حکمت و فلسفه ایران در پژوهشگاه دانشهای بنیادین (IPM )، پژوهشکده فلسفه تحلیلی آغاز گردید. این در حالی است که به محض آغاز سخنرانی جواد لاریجانی که رئیس این پژوهشگاه و مسئول مرکز برگزاری این همایش می باشد، تمام دانشجویان و اکثریت قریب به اتفاق اساتید، در اعتراض به مواضع نامبرده در قضایای پس از کودتای انتخاباتی و بویژه هتاکی های چند روز گذشته او نسبت به میر حسین موسوی، سالن سخنرانی را ترک کردند تا سخنرانی رئیس پژوهشگاه برای صندلیهای خالی انجام شود!نکته جالب توجه، ترک سالن توسط تعداد کثیری از اساتید بنام فلسفه است.جواد لاریجانی که دچار شوک شده بود پس از قریب 10 دقیقه و سخنرانی برای 7 یا 8 نفر از کارکنان پژوهشگاه، مجبور به ختم سخنرانی خود و ترک سالن گردید! تصاویر و گزارشهای تکمیلی به زودی ارسال می گردد.به نظر می رسد شیوع این فرآیند در سمینارها و کنفرانسهایی که مسئولان دولتی برای ایراد سخن حضور پیدا می کنند، یکی از موثرترین روشهای نافرمانی مدنی علیه کارگزاران و دوستداران دولت کودتاست.
Tue / 29 09 2009 / 14:14
استادان و دانشجویان محل سخنرانی جواد لاریجانی را ترک کردند و او برای صندلیهای خالی سخنرانی کردگزارش اختصاصی وبلاگ اتوپیا: مراسم افتتاحیه کنفرانس "زبان، شناخت و واقعیت" در پژوهشگاه دانشهای بنیادین (IPM )، با سخنرانی جواد لاریجانی برای صندلیهای خالی آغاز شد!به گزارش اتوپیا، کارگاه سه روزه "زبان، شناخت و واقعیت" از صبح امروز، سه شنبه هفتم مهرماه، با شرکت اساتید فلسفه و دانشجویان دکتری از دانشگاههای شریف، تربیت مدس، علوم و تحقیقات و انجمن حکمت و فلسفه ایران در پژوهشگاه دانشهای بنیادین (IPM )، پژوهشکده فلسفه تحلیلی آغاز گردید. این در حالی است که به محض آغاز سخنرانی جواد لاریجانی که رئیس این پژوهشگاه و مسئول مرکز برگزاری این همایش می باشد، تمام دانشجویان و اکثریت قریب به اتفاق اساتید، در اعتراض به مواضع نامبرده در قضایای پس از کودتای انتخاباتی و بویژه هتاکی های چند روز گذشته او نسبت به میر حسین موسوی، سالن سخنرانی را ترک کردند تا سخنرانی رئیس پژوهشگاه برای صندلیهای خالی انجام شود!نکته جالب توجه، ترک سالن توسط تعداد کثیری از اساتید بنام فلسفه است.جواد لاریجانی که دچار شوک شده بود پس از قریب 10 دقیقه و سخنرانی برای 7 یا 8 نفر از کارکنان پژوهشگاه، مجبور به ختم سخنرانی خود و ترک سالن گردید! تصاویر و گزارشهای تکمیلی به زودی ارسال می گردد.به نظر می رسد شیوع این فرآیند در سمینارها و کنفرانسهایی که مسئولان دولتی برای ایراد سخن حضور پیدا می کنند، یکی از موثرترین روشهای نافرمانی مدنی علیه کارگزاران و دوستداران دولت کودتاست.
Abonnieren
Posts (Atom)